Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Είναι ο Εσωτερικός Εαυτός Σου Ο Πανταχού Παρών Που Σε Περιμένει Να Συναντηθείτε...!!!!!

Σκεπτόμενος...
Οι περισσότεροι άνθρωποι, πιστεύουν... ότι σκέφτονται... Στην ουσία όμως, αναλύουν δεδομένα και τίποτα περισσότερο...

Κάθε φορά, που τους απασχολούν, τα καθημερινά γεγονότα, κάθε φορά που ανακαλούν, μνήμες του παρελθόντος τους, κάθε φορά που κάνουν, σχέδια για το μέλλον, χρησιμοποιούν... ένα μικρό τμήμα, νοητικής ενέργειας, για να ταξινομήσουν και να επεξεργαστούν, ήδη... καταχωρημένες πληροφορίες.

Αντίθετα, τα υπαρξιακά ερωτήματα... είναι αυτά που πυροδοτούν, την αληθινή σκέψη, καθώς το μυαλό, θα βρεθεί μπροστά... σε ακατάληπτες έννοιες και αναγκαστικά, θα "σωπάσει"... για να μην παραδεχτεί, την άγνοιά του... και συνεπώς, την ήττα του.

Δοκίμασε να θέσεις, ερωτήματα για σένα, για την προέλευσή σου... το γιατί... όλα αυτά, που σου συμβαίνουν και το τι... εξυπηρετούν.

Τόλμησε ν`αντιμετωπίσεις, την παραδοξότητα ενός μυαλού, που σωπαίνει...

Αν περάσεις την δοκιμασία, του νοητικού τρόμου, που προκύπτει, από το άλμα στο κενό... μεταξύ, πληροφοριών και αληθινής γνώσης...
τότε, θ`ακούσεις μέσα σου... εκείνη την φωνή... που θα αναγνωρίσεις αμέσως!!!

Είναι ο Εσωτερικός Εαυτός Σου, ο Πανταχού Παρών, Που σε Περιμένει να Συναντηθείτε... Καθώς Έχετε, Πολλά να Πείτε...

Τότε, θα καταλάβεις την έννοια, που κρύβεται, πίσω από την φράση: "Η Ικανότητα Να Σκέφτεσαι, Με Την Καρδιά"...

Αυτή, είναι μια εμπειρία λυτρωτική, απελευθερωτική... και φέρνει, μια βαθιά γαλήνη... κι ένα αναμφισβήτητο αίσθημα, ότι έχεις επιστρέψει σπίτι σου... εκεί, που πάντα ανήκες... και απ`όπου... ποτέ... δεν έφυγες!!!




Πώς να διώξετε την αρνητική ενέργεια από το σπίτι σε 24 ώρες....!!!!!

Δυστυχώς, η αρνητική ενέργεια μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο την οικογένειά σας ή τα κατοικίδιά σας, αλλά και οποιοδήποτε αντικείμενο μέσα στο σπίτι.

Αλλά τα καλά νέα είναι, ότι μπορείτε να εξουδετερώσετε την κακή ενέργεια και να έχετε μια καλύτερη ποιότητα ζωής, φτιάχνοντας απλά ένα μείγμα με υλικά που όλοι έχετε στο σπίτι..!!

Θα Χρειαστείτε :
· 1 ποτήρι (πρέπει να είναι διάφανο)

· Άσπρο ξύδι

· Χοντρό αλάτι

· Νερό

Προετοιμασία :
· Προσθέστε στο ποτήρι λίγο αλάτι, λίγο ξύδι και λίγο νερό.

· Στη συνέχεια βάλτε το στα σημεία του σπιτιού όπου περνάτε πιο πολύ την ώρα σας και σε εκείνα όπου υποδέχεστε τους καλεσμένους σας. Αφήστε το εκεί για 24 ώρες.

· Σε τακτά χρονικά διαστήματα, ελέγξτε πώς αντιδρά το αλάτι, εάν η στάθμη απλά ανέβηκε ή το νερό ξεχείλισε.

· Μετά τις 24 ώρες, ξεπλύνετε το ποτήρι με άφθονο νερό και επαναλάβετε τη διαδικασία όποτε κρίνετε πως είναι απαραίτητο. Χρησιμοποιήστε το σε όλα τα δωμάτια του σπιτιού, μέχρι που το αλάτι να σταματήσει να ανεβαίνει.

Σημείωση : Το ποτήρι πρέπει να τοποθετηθεί σε σημεία που να μην είναι ορατό, ώστε η αρνητική ενέργεια να απορροφηθεί αποτελεσματικά.




Πως να ρίξετε την πίεση σας με 3 κινήσεις σε 5 λεπτά χωρίς φάρμακα....!!!!!

Από τον γιατρό της Σπαρτάκ Μόσχας
Σήμερα, η υψηλή αρτηριακή πίεση είναι η μία από τις πιο επικίνδυνες νόσους, η οποία προκαλείται από την αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ, στο κάπνισμα, στα αλμυρά τρόφιμα, στην παχυσαρκία, στην στέρηση ύπνου, και το άγχος.

Ο τρόπος ζωής είναι παίζει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία της υψηλής πίεσης του αίματος. Εάν το διαχειριστείτε σωστά με ένα υγιεινό τρόπο ζωής, μπορείτε να μειώσετε ή να καθυστερήσετε την ανάγκη για φάρμακα.

Αυτό το πρόβλημα είναι εξαιρετικά κοινό!

Αν έχετε οικογενειακό ιστορικό υψηλής αρτηριακής πίεσης, φροντίστε να παρακολουθείτε τακτικά την αρτηριακή σας πίεση για να εξασφαλίσει ότι είναι σε ένα υγιές επίπεδο.

Ο dr Lu Hun Sen είναι γιατρός στην ποδοσφαιρική ομάδα της πρωτεύουσας της Ρωσίας που ονομάζεται «Σπαρτάκ», και αποκάλυψε από την αρχαία κινεζική ιατρική αυτό το μυστικό που θα σας βοηθήσει στην εξισορρόπηση της πίεσης του αίματος σας.

Σημείο 1 - 2
Τα σημεία ένα και δύο πάνε πίσω από τον χόνδρο του αυτιού σας προς στο κέντρο του οστού που βρίσκετε στο λαιμό σας. Δεν πρέπει να τα τρίψετε, να τα πιέσετε, αλλά θα πρέπει σταδιακά να αγγίξετε. Μόλις και μετά βίας αγγίζετε με τις άκρες των δακτύλων σας, και τα ''σέρνετε'' κατά μήκος (όπως στη φωτό) δέκα φορές από πάνω προς τα κάτω, και δέκα φορές στην αντίθετη κατεύθυνση.

Σημείο 3
Το τρίτο σημείο αρχίζει στο πρόσωπό σας περίπου μισή ίντσα μακριά από το λοβό του αυτιού σας και καταλήγει προς τη μύτη. Κάντε μασάζ στις δύο αυτές πλευρές με τις άκρες των δακτύλων, αλλά μην πιέσετε πάρα πολύ σκληρά. Κάντε το αυτό για 1 λεπτό. Στο σημείο αυτού του μασάζ θα πρέπει να αισθανθείτε κάποια πίεση σε ένα συγκεκριμένο μέρος, όχι να αισθανθείτε πόνο..

Μην διστάσετε να δοκιμάσετε αυτή την αρχαία παλιά κινεζική τεχνική είναι το πιο αποτελεσματικό φάρμακο μυστικό όταν έχετε υψηλή αρτηριακή πίεση. Το μασάζ θα ομαλοποιήσει την αρτηριακή σας πίεση και θα υποστηρίξει την σωστή ροή του αίματος στο σώμα σας. Υπάρχουν πολλά φάρμακα ώστε να αποτρέψουν αυτό το θέμα, αλλά δυστυχώς όλα αυτά συνοδεύονται από κάποιο είδος παρενέργεια που είναι επιβλαβής για το σώμα σας.




Την κεντρική ιδέα είδαμε στο healthyrecipeshome.com μέσω healingeffect.gr

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Το Θαύμα είσαι Εσύ...!!!!

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ
Αλήθεια,πόσες φορές,πόσες ζωές,πόσα χρόνια,πόσες στιγμές,κοίταξες τα χέρια σου που κρατούν τους ανθούς της ζωής σου; Χέρια που έγιναν κλαδιά κι έδωσαν ανθούς;

Χέρια που για αιώνες, χρόνια,στιγμές, αναμόχλευαν, όργωναν,κι αφράτευαν το χωράφι της ψυχής για να δεχτεί κάθε στιγμή κι έναν καινούργιο σπόρο;

Αλήθεια,πόσες φορές το δάκρυ της θλίψης,του πόνου,του φόβου,της ανημποριάς………έτρεξε κι έγινε ρυάκι,για να ποτίσει,να δροσίσει το ζεστό και μαλακό χώμα της ψυχής σου;

Αλήθεια,πόσες φορές έσκυψες και κοίταξες βαθιά μέσα σου να δεις την ατέρμονη πάλη που γίνεται για να αναδυθεί μέσα από το παλιό,μέσα από το σκοτάδι η αγνή δύναμη της καινούργιας ζωής;

Αλήθεια,πόσες φορές έσκυψες ταπεινά και σιγά-σιγά,απαλά κι ανώδυνα σαν ένα βοτάνι πικρό ξερίζωσες τον θυμό,την θλίψη,την αμφιβολία,τον περιορισμό……..;

Αλήθεια, πόσες φορές φύσηξαν με ορμή και μανία οι αέρηδες του νου σου για να σπάσουν και να ισοπεδώσουν ότι εύθραστο και τρυφερό φρόντιζαν,μεγάλωναν και προστάτευαν τα χέρια σου;

Αλήθεια, πόσες φορές είδες τη λάμψη του δικού σου ήλιου που σε προσκαλούσε να λάμψεις,να υψωθείς,να νικήσεις την βαρύτητα και να φτάσεις σε αυτόν;Να γίνεις ήλιος,φως,ζωή;

ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ;

Κι έτσι σιγά-σιγά, βήμα-βήμα,χωρίς να θυμάσαι πόσες αιώνιες στιγμές χρειάστηκαν… τα χέρια σου να γίνουν κλαδιά και τ’ακροδάχτυλα σου γέμισαν ανθούς.

Οι ανθοί της δικής σου ψυχής,της δικής σου ζωής.

Αυτό είναι το θαύμα

Ένα θαύμα που κρατάς στα πολύτιμα και ιερά σου χέρια.

Ένα θαύμα που είσαι εσύ.

Γιατί το θαύμα δεν είναι κάπου αλλού μακριά από εσένα.




ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ
Γράφει η Ζωή Φωτάκη 

Η δεύτερη ζωή που δεν έζησα, Η αλάνθαστη ζωή...!!!!

Ο μόνος άνθρωπος που δεν κάνει λάθη είναι εκείνος που δεν κάνει τίποτα» ΤΗ. Roosevelt

Θα’ πρεπε να ζούμε δυο ζωές. Η μία δεν φτάνει.

Η πρώτη θα’ πρεπε να ήταν η πρόβα, η δοκιμή. Θα τη ζούσαμε και θα σημειώναμε τα λάθη μας και τα σωστά μας.

Θα σημειώναμε: «Μη σκας για το γα**μένο διαγώνισμα στη γλώσσα. Διάβασε ποίηση.»

Θα σημειώναμε: «Φίλησε την, τώρα! Φίλησε την, ανόητε, τι κοιτάς;»

Θα σημειώναμε: «Ταξίδεψε τώρα που είσαι δεκαοκτώ.»

Θα σημειώναμε: «Μην μένεις άλλο σ’ αυτή τη δουλειά. Σε τρώει.»

Θα σημειώναμε: «Μην μένεις άλλο σ’ αυτή τη σχέση. Σε τρώει.»

Θα σημειώναμε: «Κάνε νήμα.»

Θα σημειώναμε: «Διάλεξε να σπουδάσεις κάτι που αγαπάς. Θα το κάνεις για ολόκληρη τη ζωή σου.»

Θα σημειώναμε: «Ναι, ωραία η τέχνη σου, αλλά θα χρειαστείς χρήματα και χρόνο για να συνεχίσεις να την κάνεις.»

Θα σημειώναμε: «Παίξε με το παιδί σου σήμερα. Του υποσχέθηκες μια έκρηξη ηφαιστείου.»

Θα σημειώναμε: «Πήγαινε να δεις τη μάνα σου. Μην της κρατάς κακία. Πόσο καιρό ακόμα θα την έχεις;»

Θα σημειώναμε: «Βγες έξω. Είναι μια υπέροχη ηλιόλουστη μέρα.»

Θα κρατούσαμε σημειώσεις για όλα τα λάθη μας, για ό,τι πρέπει ν’ αποφύγουμε κι ό,τι πρέπει να προσέξουμε. Μετά θα ζούσαμε τη δεύτερη ζωή, την κανονική, έχοντας επίγνωση της πρώτης.

Μια αλάνθαστη ζωή.

Το λέω στην Νέλλη. Εκείνη γελάει.

«Πάλι τα ίδια θα κάναμε», μου λέει.

Την κοιτάω και θυμάμαι όσα έχουμε ζήσει. Σίγουρα. Σίγουρα πάλι τα ίδια θα έκανα. Αρκεί να ζούσα εκείνο το πρώτο φιλί, στο λιμάνι, με το νυχτερινό πλοίο να φεύγει σαν θηρίο.

Είμαστε τα λάθη μας και τα πάθη μας.

Δεν υπάρχει τελειότητα, όπως δεν υπάρχει κάποιο βαθύτερο νόημα. Το νόημα είναι η ζωή.

Όλοι εκείνοι οι εαυτοί μας είναι θαμμένοι μέσα μας. Το βρέφος, το παιδί, ο έφηβος, ο νέος, ο όχι και τόσο νέος όσο θα’ θελε να είναι, ο μεσήλικας και συνεχίζεται.
Κοιτιέμαι στον καθρέφτη.

Ποιος είναι αυτός ο αξύριστος που με κοιτάει; Κάποιον μου θυμίζει, κάποιον που έχω δει σε χιλιάδες καθρέφτες. Ήταν διαφορετικός κάθε φορά.

Του χαμογελώ του ψεύτη. Οι ρυτίδες πάνω απ’ το μέτωπο βαθαίνουν. Τις θυμάμαι από παλιά αυτές τις ρυτίδες. Τα μάτια κουρασμένα. Αλλά δεν άλλαξαν χρώμα.

Κρίση μέσης ηλικίας, στο κατώφλι των σαράντα; Δεν νομίζω, πάντα τέτοιες κρίσεις περνούσα, από παιδί.

Το ευφημίζω, το αποκαλώ Υψηλό Δείκτη Υπαρξιακής Νοημοσύνης. Όλοι τα καταφέρνουμε καλά σε κάτι.

Κάθομαι στην απέναντι καρέκλα, με γυρισμένη την πλάτη στον εαυτό μου, να κοιτάζω έξω.

Είναι μια όμορφη μέρα, άλλη μια ηλιόλουστη μέρα του χειμώνα.

Τι κρίμα να είναι τόσο μικρή η ζωή.

Προλαβαίνουμε να κάνουμε τόσο λίγα λάθη.




Φτιάξτε εύκολα & γρήγορα Λάδι Κανέλας & Σβήστε Ρυτίδες - Γραμμές Έκφρασης...!!!!!

Όλες γνωρίζουμε πως τα χρόνια περνούν και αποτυπώνονται στο πρόσωπο μας.

Αυτό που ίσως δεν ξέρατε, είναι ότι πέρα από τις ακριβές κρέμες του εμπορίου, μπορείτε να βοηθήσετε το δέρμα σας στη μάχη της αντιγήρανσης, κάνοντας μια απλή θεραπεία με ένα θαυματουργό αρωματικό λάδι κανέλας.

Πως θα φτιάξετε το λάδι κανέλας: Γεμίστε ένα γυάλινο βάζο των 100 ml με ράβδους κανέλας. Καλύψτε τους ράβδους μέχρι πάνω με λάδι ελιάς. Βάλτε και αφήστε το βάζο στον ήλιο για 3 εβδομάδες.

Η κανέλα θα αποδεσμεύσει τα δραστικά συστατικά της στο λάδι ελιάς και έτσι θα έχετε ένα θαυματουργό λάδι εύκολα και οικονομικά. Δεν χρειάζεται να βγάλετε τις ράβδους κανέλας από το μπουκάλι. Όσο μένουν μέσα τόσο το λάδι σας θα γίνεται πιο δυνατό.

Τρόπος εφαρμογής : Κάθε δύο μέρες απλώστε μια ποσότητα από το λάδι στο πρόσωπο και τον λαιμό σας δημιουργώντας μια λεπτή στρώση και δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στα σημεία που έχουν ρυτίδες και τις γραμμές έκφρασης. Καλό θα ήταν να προτιμήσετε να κάνετε τη θεραπεία το βράδυ.

Σημείωση : Πριν χρησιμοποιήσουμε το λάδι κανέλας το αραιώνουμε με κάποιο άλλο λάδι όπως αραβοσιτέλαιο, σησαμέλαιο, baby oil, ότι έχουμε σε ποσότητες 5 σταγόνες λάδι κανέλας με 7 κουταλιές άλλου λαδιού. Δεν το χρησιμοποιούν όσοι είναι αλλεργικοί στην κανέλα.




Αυτό που υπάρχει στο μυαλό, έχει τη δύναμη να σε αρρωστήσει.....!!!!!!!

Γνωρίζουμε πως η λειτουργία του υπολογιστή μας εξαρτάται από τις δυνατότητες του σκληρού του δίσκου, που είναι το κομμάτι όπου αποθηκεύονται τα πάντα. Ακόμα κι αν διαγράψουμε ένα αρχείο, ένας εξειδικευμένος προγραμματιστής με τα σωστά μηχανήματα και τη σωστή γνώση μπορεί να το ανασύρει. Μέσα στον ανθρώπινο υπολογιστή οτιδήποτε μας συμβαίνει καταγράφεται με τη μορφή αναμνήσεων.

Ακόμα κι αν δεν το θυμόμαστε συνειδητά, ακόμα κι αν δεν έπεσε στην αντίληψή μας όταν συνέβη επειδή η προσοχή μας ήταν στραμμένη αλλού, παρ’όλα αυτά καταγράφεται. Υπάρχουν καταγεγραμμένες περιπτώσεις ανθρώπων που κάτω απ’ την επήρεια της ύπνωσης ή κατά τη διάρκεια εγχείρησης του εγκεφάλου, όπου ερεθίστηκαν συγκεκριμένα τμήματα, θυμήθηκαν γεγονότα που συνέβησαν όταν ακόμα βρίσκονταν στη μήτρα. 

Από όλες αυτές τις αναμνήσεις το 90% βρίσκονται στο ασυνείδητο ή υποσυνείδητο, πράγμα που σημαίνει ότι είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατον να τις θυμηθούμε. 

Το γεγονός ότι οι αναμνήσεις μας επηρεάζουν άμεσα την υγεία, αποτελεί τη βάση της ψυχολογίας για περισσότερο από εκατό χρόνια. Αυτή η ιδέα άρχισε να επικυρώνεται επιστημονικά, όταν μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, νέοι στρατιώτες παρουσίαζαν τραύματα χωρίς να έχουν τραυματιστεί πραγματικά σωματικά. Το ονόμασαν shell-shock.

Τότε συνειδητοποίησαν πως αυτό που υπάρχει στο μυαλό, έχει τη δύναμη να σε αρρωστήσει.
(Σχόλιο τροφής : Άρα και το αντίθετο, να σε γιατρέψει!!!)

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ
Όλα τα δεδομένα, οτιδήποτε μας συμβαίνει ενσωματώνεται στην κυτταρική μνήμη με τη μορφή ενεργειακών μοτίβων. Ο Dr. Bruce Lipton εξηγεί πως το σώμα είναι σαν μια κάμερα. Η κάμερα καταγράφει οποιοδήποτε σήμα από το περιβάλλον και το αποθηκεύει σαν φιλμ στον πυρήνα του κυττάρου. 

Μερικά από αυτά τα δεδομένα περιέχουν καταστρεπτικές εικόνες και λανθασμένες πεποιθήσεις που δημιουργούν άγχος στο σώμα.Τα πανεπιστήμια του Stanford, του Harvard και της Νέας Υόρκης σε ξεχωριστές έρευνες που δημοσίευσαν, καταδεικνύουν ότι αυτά τα δεδομένα στην κυτταρική μνήμη μπορεί να είναι το χαμένο κομμάτι του παζλ στους τομείς της υγείας και της θεραπείας. 

Η έρευνα του Southwestern University Medical School συμπεραίνει πως η μεγαλύτερή μας ελπίδα για τη θεραπεία ανίατων ασθενειών στο μέλλον, στηρίζεται στο να βρεθεί ο τρόπος θεραπείας της κυτταρικής μνήμης που φαίνεται να είναι ο μηχανισμός ελέγχου στο σώμα.

Για πολλά χρόνια η επιστήμη πίστευε πως οι μνήμες αποθηκεύονται στον εγκέφαλο. 

Προσπαθώντας να καθορίσουν σε ποιο τμήμα ακριβώς, οι επιστήμονες τεμάχισαν και εξέτασαν τα μέρη του για ν’ ανακαλύψουν τελικά, πως παρ’όλο που οι αναμνήσεις μπορούν να ενεργοποιηθούν από διαφορετικά τμήματα του εγκεφάλου, η πραγματική αποθήκη δε βρίσκεται σ’ αυτόν, αλλά σε όλα τα κύτταρα του σώματος. 

Η απόδειξη δόθηκε με τη μεταμόσχευση οργάνων. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι που δέχτηκαν μοσχεύματα, άρχισαν να έχουν σκέψεις, αισθήματα, όνειρα ακόμα και διατροφικές συνήθειες του δότη.

Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ
Όλοι έχουμε αναμνήσεις που μας γεμίζουν με αισθήματα λύπης, θυμού, φόβου, σύγχυσης κ.λ.π. κι αυτές είναι μόνο οι συνειδητές.

Ο Dr. Bruce Lipton υποστηρίζει ότι, οι λανθασμένες αναμνήσεις που είναι αποθηκευμένες στην κυτταρική μνήμη καλύπτουν το συνειδητό και ασυνείδητο νου και καθοδηγούν το σώμα να αντιδράσει με άγχος για να αμυνθεί. Το Institute of HeartMath που πρωτοπορεί στις εναλλακτικές έρευνες, διαπίστωσε κατά τη διεξαγωγή ενός πειράματος ότι η οργή ή οι χαρούμενες σκέψεις, κατέστρεφαν ή θεράπευαν αντίστοιχα το ανθρώπινο DNA που βρισκόταν υπό μελέτη σ’ έναν εργαστηριακό σωλήνα.

Το stress είναι ένας φυσικός και πολλές φορές κατάλληλος τρόπος που το σώμα αντιδρά σε μια κατάσταση που προκαλεί φόβο και είναι απαραίτητος μηχανισμός για ν’ αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της ζωής. 

Δημιουργείται όταν το μυαλό πιστεύει ότι βρισκόμαστε σε κάποιο είδος κινδύνου, είτε σωματικό είτε συναισθηματικό. 

Όταν το μυαλό πιστεύει ότι δεν έχουμε την ικανότητα να διαχειριστούμε μια επείγουσα κατάσταση, εκκρίνει αδρεναλίνη προκαλώντας την αντίδραση που λέγεται “μάχη ή φυγή”. Αν αυτή η αδρεναλίνη δεν “καταναλωθεί” παραμένει στο σώμα δημιουργώντας ένταση και ανησυχία (τοξίνες). Πολύ άγχος χωρίς κάποια απελευθέρωση προκαλεί εξάντληση και ένα εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Το σώμα και το μυαλό μας έχουν μια λίστα με πράγματα που πρέπει να γίνουν καθημερινά και ένα συγκεκριμένο ποσό ενέργειας να καταναλώσουν. “Πρέπει” να γίνουν λειτουργίες όπως η αναπνοή και η καρδιακή λειτουργία. 

“Χρειάζεται” να γίνουν π.χ. η πέψη, ο καθαρισμός του αίματος και η λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Και “θέλει” να διορθώσει ή να επιλύσει τις αρνητικές κυτταρικές μνήμες. Όταν η ενέργεια του σώματος μειώνεται εξαιτίας του άγχους, μειώνονται και οι λειτουργίες που γίνονται, ξεκινώντας από αυτές που θεωρούνται λιγότερο επείγουσες, όπως του ανοσοποιητικού.

Στο βιβλίο του The Single Cause and Cure for any Health Challenge, o Ph.D. Ray Gebauer παραθέτει έρευνες που συμπεραίνουν ότι όταν δεν έχουμε αρκετό χρόνο ν’ αναρρώσουμε από κάθε στρεσογόνο γεγονός που μας συμβαίνει, τα κύτταρά μας παραμένουν κλειστά, το σώμα γερνάει και εμφανίζει ασθένειες σαν φυσικό επακόλουθο.

Το να καταπιέζουμε τις καταστρεπτικές αναμνήσεις απαιτεί ένα τεράστιο ποσό ενέργειας σε καθημερινή βάση. Η διαδικασία αυτή δημιουργεί μόνιμο άγχος μέχρι που κάτι θα “σπάσει”, σύμφωνα με τον Dr. John Sarno, καθηγητή στο New York University Medical School. 

Η μόνη λύση είναι αυτές οι αναμνήσεις να θεραπευτούν αντί να καταπιεστούν. Αυτό που συμβαίνει, όμως, στις περισσότερες θεραπευτικές διαδικασίες είναι ότι συνεχίζουμε να κουβαλάμε μέσα μας όλα αυτά τα σκουπίδια των αρνητικών συναισθημάτων, μόνο που τα έχουμε ψεκάσει με άρωμα για να μη μυρίζουν τόσο πολύ.

Με το συνειδητό νου μπορούμε να διαλέξουμε θετικές σκέψεις, αλλά το υποσυνείδητο δεν μπορούμε να το ελέγξουμε γιατί λειτουργεί με συσχετισμούς. 

Αν, για παράδειγμα, σκεφτούμε τα Χριστούγεννα και έχουμε κάποιες άσχημες αναμνήσεις απ’ αυτά, το υποσυνείδητο ενεργοποιεί αυτές τις αναμνήσεις κι αρχίζουμε να νιώθουμε το αρχικό συναίσθημα που σχετίζεται με αυτές. 

Οι κυτταρικές μνήμες εκπέμπουν αρνητικές ενεργειακές συχνότητες και δημιουργούν άγχος και σύγχυση αφού δεν γνωρίζουμε συνειδητά από πού προήλθαν. Στο Southwestern University απέδειξαν πως ένα πρόσωπο, ζώο ή φυτό με καταστρεπτικές κυτταρικές μνήμες αγωνίζεται και δυσκολεύεται ακόμα κι όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές.

TO ΑΝΤΙ-VIRUS ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Όπως στον υπολογιστή, ο οργανισμός μας έχει ένα πρόγραμμα που μας προστατεύει από κάθε είδους “ιούς”. Καθώς μεγαλώνοντας αποκτούμε όλο και περισσότερες αρνητικές εμπειρίες, αυτό το πρόγραμμα προσθέτει συνεχώς νέα στοιχεία που τα αναγνωρίζει ως “ιούς”. 

Το anti-virus πρόγραμμα δρα αυτόματα σύμφωνα με την ενστικτώδικη αντίδραση της αποφυγής του πόνου και της επιδίωξης της ευχαρίστησης.

Από μωρά όπου δεν υπάρχει ακόμα η λογική σκέψη και δρούμε με το ένστικτο, ο πόνος και η ευχαρίστηση είναι οι δείκτες που μας μαθαίνουν τι να αποφεύγουμε και τι να επιδιώκουμε. Σαν ενήλικες καταλαβαίνουμε ότι η αντίδραση στην ευχαρίστηση ή στον πόνο δεν είναι πάντα λογική. 

Αυτό που δεν ξέρουμε, όμως, είναι ότι σε κάθε περίπτωση συνεχίζουμε να συμπεριφερόμαστε σύμφωνα με αυτό το αυτοματοποιημένο anti-virus πρόγραμμα. Πολλές φορές η συμπεριφορά μας είναι ανεξήγητη γιατί δεν γνωρίζουμε το ερέθισμα που την προκάλεσε και που οδηγεί πάντα σε μια ασυνείδητη ανάμνηση.

Σχόλιο τροφής : γι` αυτό λέω πάντα πως οι γονείς κακώς μαθαίνουν, ότι μαθαίνουν στα παιδιά, καλό ή κακό… Γονείς πάψτε, για όνομα του θεού σας, να περνάτε τις πεποιθήσεις και τις αναμνήσεις σας, στα παιδιά σας!! Μήπως κάπως έτσι προέκυψε το «αμαρτίες γονεών, παιδεύουσι τέκνα¨;

Το θέμα δεν είναι να τους λέει κάποιος τι να κάνουν ή τι να μην κάνουν, αλλά να τους δείχνει τους δρόμους να αποστασιοποιείται όσο είναι δυνατόν και να τα αφήνει να διαλέγουν, τις δικές τους αναμνήσεις, να χτίσουν τον δικό τους κόσμο!!)

ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ;
Σύμφωνα με τον Dr. Ben Johnson, υπάρχουν τρεις τύποι αναμνήσεων καταχωρημένες στον σκληρό μας δίσκο :

1. Οι κληρονομημένες αναμνήσεις που είναι ενσωματωμένες στο DNA κάθε κυττάρου.
Όταν ένα ωάριο και ένα σπερματοζωάριο γονιμοποιούνται για να δημιουργήσουν το έμβρυο, του κληρονομούν μαζί με τα φυσικά χαρακτηριστικά και τις κυτταρικές μνήμες των γονιών του. Κι όχι μόνο τις δικές τους αλλά και αυτές που έχουν κληρονομήσει οι ίδιοι απ’ τις δικές τους οικογένειες. Συχνά σ’ ένα πεντάχρονο παιδάκι αναγνωρίζουμε όχι μόνο τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, αλλά και στοιχεία του χαρακτήρα από έναν παππού, μια γιαγιά ή έναν θείο.

2. Οι προ-λογικές αναμνήσεις.
Μέχρι περίπου την ηλικία των έξι ετών, ο εγκέφαλος λειτουργεί στην κατάσταση όπου εκπέμπει κύματα Δέλτα- Θήτα. Αυτό σημαίνει πως όλες οι εμπειρίες μας καταγράφονται απευθείας στον “σκληρό μας δίσκο”, χωρίς να φιλτραριστούν πριν από τη λογική και την κριτική σκέψη που αναπτύσσουμε αργότερα.

Για παράδειγμα, όταν ένα μωρό ξυπνάει βρεγμένο μέσα στη νύχτα, το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να κλάψει δυνατά μέχρι ν’ απαλλαγεί από αυτή την άβολη κατάσταση. Όταν, όμως, κάθε φορά αντιμετωπίζει μια νευριασμένη μητέρα που μπορεί ακόμα και να μην του φέρεται καλά, τότε αυτόματα συνδέει αυτά τα δύο γεγονότα. 

Το μωρό δεν μπορεί να γνωρίζει πόσο κουρασμένη ή καταπιεσμένη μπορεί να νιώθει η μητέρα του. Το μόνο που καταλαβαίνει είναι πως κάθε φορά που αισθάνεται δυσάρεστα, αντιμετωπίζει ταυτόχρονα και το θυμό της μητέρας. Αυτή η σύγχυση που νιώθει αποθηκεύεται στις προ-λογικές αναμνήσεις και μπορεί να ενεργοποιείται ανεξήγητα κάθε φορά που αναζητά την φροντίδα είτε από τη μητέρα του είτε από κάποιον άλλον.

3. Οι τραυματικές αναμνήσεις.
Σ’ αυτές μπορεί να περιλαμβάνονται όχι μόνο πολύ σοβαρά γεγονότα όπως η κακοποίηση αλλά και πολύ πιο ήπια όπως η αδιαφορία ή η απαξίωση των ικανοτήτων του παιδιού. Όταν μια τραυματική εμπειρία ενεργοποιείται, η λογική σκέψη παραγκωνίζεται και αναλαμβάνει το υποσυνείδητο δημιουργώντας άγχος στο σώμα προκειμένου να δράσει και να προστατευτεί.

Αυτές όλες οι αναμνήσεις κτίζουν ένα σύστημα πεποιθήσεων που λειτουργεί σαν προστατευτικό πρόγραμμα. Δηλαδή, το μυαλό χρησιμοποιεί αυτές τις αναμνήσεις σα μηχανισμό άμυνας για να προστατέψει το μωρό ώστε να επιβιώσει και να καταφέρει να γίνει ενήλικας. Κάθε φορά που μια απ’ αυτές τις αναμνήσεις ενεργοποιείται από τις τωρινές συνθήκες, ο μηχανισμός άμυνας προκαλεί άγχος στο σώμα προκειμένου να το θέσει σε θέση μάχης και να κάνει οτιδήποτε χρειάζεται για να επιζήσει.

ΟΤΑΝ ΣΥΓΚΡΟΥΕΤΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ
Η σύγχυση προκύπτει επειδή αυτή η αίσθηση του επείγοντος που νιώθουμε πολλές φορές δε συμβαδίζει με τις τρέχουσες συνθήκες που βιώνουμε. Όταν συμβαίνει αυτό, για να μην τρελαθούμε προσπαθούμε να το εκλογικεύσουμε βρίσκοντας τεχνητές αιτίες, πολλές φορές, στη ζωή μας που να ταιριάζουν αυτό που βιώνουμε με αυτό που νιώθουμε. 

Έτσι, χειροτερεύουν τα πράγματα γιατί δημιουργούμε ένα πρόβλημα εκεί που πριν δεν υπήρχε. Όταν, λοιπόν, αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα στη ζωή μας είτε είναι υγείας, σχέσεων ή επαγγελματικό, αυτό που πρέπει ν’ αναρωτηθούμε είναι ποιο είναι το πραγματικό θέμα που βρίσκεται στην καρδιά μας, δηλαδή στο υποσυνείδητο. 

Η κύρια δουλειά της καρδιάς είναι να μας προστατεύει από τις επώδυνες καταστάσεις και για την καρδιά τα πάντα συμβαίνουν στο παρόν.

Στη σύγκρουση μυαλού (συνειδητού) και καρδιάς (υποσυνείδητου), η καρδιά κερδίζει πάντα. Όπως το διατυπώνει ο καθηγητής του Stanford, William Tiller από τους πιο καταξιωμένους φυσικούς στο χώρο της κβαντικής, “υπάρχει μια υποσυνείδητη πρόθεση για όλα τα θέματα της ζωής και όταν η υποσυνείδητη πρόθεση συγκρούεται με τη συνειδητή, το υποσυνείδητο κυριαρχεί πάντα”. 

Τις τελευταίες δεκαετίες στον τομέα της αυτοβελτίωσης, πολλοί “γκουρού” υποστηρίζουν πως με τις σωστές θετικές επιβεβαιώσεις μπορούμε ν’ αλλάξουμε τις καταστροφικές και λανθασμένες πεποιθήσεις μας και να προσελκύσουμε τη ζωή που ονειρευόμαστε. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η μέθοδος σχεδόν ποτέ δε λειτουργεί. 

Η δύναμη της θέλησης και του συνειδητού μπορεί να καλύψει για λίγο αλλά δεν μπορεί να τροποποιήσει τις υποσυνείδητες πεποιθήσεις.Το Πανεπιστήμιο του Waterloo στον Καναδά το 2009 έκανε για πρώτη φορά μια έρευνα πάνω στις θετικές επιβεβαιώσεις. 

Χρησιμοποίησε το καθιερωμένο διαγνωστικό τεστ για τη μέτρηση του άγχους στο αυτόνομο νευρικό σύστημα το Heart Rate Variability κατά τη διάρκεια αυτών των επιβεβαιώσεων για να ανακαλύψει πως το άγχος του σώματος αυξήθηκε πιο πολύ γιατί το υποσυνείδητο ήξερε πως αυτές οι δηλώσεις μπορεί να ήταν θετικές αλλά ήταν ψεύτικες.

Πάντα φερόμαστε με τον τρόπο που πιστεύουμε. Αυτό που είμαστε πραγματικά, αυτό που πιστεύουμε και οι προτεραιότητες που θέτουμε στη ζωή μας καθορίζονται από αυτά που βρίσκονται στην καρδιά μας (το υποσυνείδητο). 

Και το μόνο που προσπαθεί η καρδιά είναι να μας προστατέψει από τον πόνο. 

Έτσι, αν το σύστημα πεποιθήσεων που νομίζουμε ότι έχουμε δεν μας πηγαίνει εκεί που θέλουμε, αν σαμποτάρουμε τον εαυτό μας για ανεξήγητους λόγους, αν φαινόμαστε συνεχώς “άτυχοι”, αν αντιμετωπίζουμε προβλήματα υγείας, σχέσεων, επαγγελματικά κ.λ.π., αν εν ολίγοις καταλήγουμε να ζούμε μια ζωή που δε μας αρέσει, είναι γιατί το αυτοματοποιημένο anti-virus πρόγραμμα που έχουμε ενσωματωμένο ενεργοποιείται και αντιδρά σ’ έναν παλιό πόνο που νιώσαμε όταν η αρχική ανάμνηση δημιουργήθηκε. 

Ο μόνος τρόπος θεραπείας είναι η θεραπεία αυτών των λανθασμένων και καταστρεπτικών αναμνήσεων που μας κατευθύνουν στο να πιστεύουμε κάτι που δεν είναι αληθινό πια.




Γιάννα Ντουδεσκέα
Σημείωση: Όλα τα στοιχεία και οι πληροφορίες του άρθρου προέρχονται από το βιβλίο των Alex Loyd, Ben Johnson: The Healing Codes

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Γνωρίζεις τις θεραπευτικές ιδιότητες του κρεμμυδιού ;

Είχες σκεφτεί ποτέ πως λαχανικά και βότανα θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν κάπου αλλού πέρα από την καθημερινή τροφή σου; Κι όμως πολλά λαχανικά ή βότανα χρησιμεύουν και για άλλες θεραπευτικές ιδιότητες. Σήμερα θα μάθουμε και άλλες ευεργετικές ιδιότητες του κρεμμυδιού...

Ήξερες ότι…

– Υπάρχουν 300 είδη κρεμμυδιών σε όλο τον κόσμο;

– Εάν υποφέρετε από πονόδοντο, βουτήξτε ένα μικρό κομμάτι βαμβάκι σε κρεμμυδόζουμο και βάλτε το στο πονεμένο δόντι.

– Για πληγές που προκαλούνται από καψίματα ή κοψίματα φτιάξτε έναν αντισηπτικό επίδεσμο, ανοίγοντας στα δύο ένα κρεμμύδι και χωρίζοντας τη λεπτή μεμβράνη που είναι ανάμεσα σε κάθε φύλλο. Βάλτε το πάνω στην πληγή και δέστε τριγύρω του μια γάζα.

– Για να απαλλαγείτε από το ενοχλητικό δάκρυσμα, καθαρίστε τα κρεμμύδια μέσα σε λεκάνη με νερό ή βάλτε τα για μισή ώρα στην κατάψυξη.

– Ένα κρεμμύδι κομμένο στα δύο διώχνει τις άσχημες μυρωδιές από το μπάνιο. Επίσης, αν κοιμάστε έξω και το βάλετε κοντά στο κρεβάτι σας θα διώξει τα κουνούπια.

– Για να ξαναδώσουμε λάμψη σε μια τσάντα ή σε κάποια ζώνη τις τρίβουμε με μισό κρεμμύδι.

– Τα νύχια που σπάζουν εύκολα δυναμώνουν αν τα τρίβουμε με ωμό κρεμμύδι κάθε μέρα.

– Οι δαχτυλιές από τις πόρτες και τα παράθυρα φεύγουν αν τις τρίψετε με κομμένο κρεμμύδι ή πατάτα.

-Εάν θέλετε να μαραθούν αποστήματα, καλόγεροι ή φλεγμονές, ψήστε ένα κρεμμύδι στο φούρνο και βάλτε το επάνω τους σαν κατάπλασμα για μερικές ώρες.

Και τώρα ήρθε ώρα να διαβάσουμε ένα από τα γιατροσόφια της γιαγιάς :

Για «καλόγερους» (μιξίτες). Ανακατεύουμε ψημμένο κρεμμύδι με λάδι και ζάχαρη και το βάζουμε στον «καλόγερο» για να σπάσει.




9 καθημερινές αιτίες που προκαλούν κατάθλιψη....!!!!!!!

Τα στοιχεία της ετήσιας έκθεσης του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής (ΕΠΙΨΥ), σχετικά με την ψυχική υγεία των Ελλήνων, έχουν διπλασιαστεί για τις βαριές περιπτώσεις της νόσου μέσα σε μόλις 3 χρόνια. 

Στις βασικές αιτίες που προκαλούν κατάθλιψη συγκαταλέγονται τα οικονομικά προβλήματα, η ανεργία, η θλίψη και τα ψυχολογικά τραύματα. Ωστόσο, σύμφωνα με το health.com, η κατάθλιψη έχει και άλλα «ύπουλα πρόσωπα», που είναι δύσκολο να αναγνωριστούν.

Υπερέκθεση στο internet
Δαπανώντας πάρα πολύ χρόνο σε chat rooms και σε site κοινωνικής δικτύωσης, σύμφωνα με μία σειρά από μελέτες, αυξάνετε τις πιθανότητες να πάθετε κατάθλιψη. Το συμπέρασμα αυτό αφορά ειδικά μάλιστα σε εφήβους.

Οι εξαρτημένοι από το διαδίκτυο μπορεί να δυσκολεύονται στην ανθρώπινη αλληλεπίδραση στον πραγματικό κόσμο και ενδεχομένως να εμφανίζουν έλλειψη συντροφικότητας, ενώ συχνά δεν έχουν ρεαλιστική άποψη για την καθημερινότητα. Ορισμένοι ειδικοί μάλιστα αποκαλούν αυτού του είδους την κατάθλιψη ως «κατάθλιψη του Facebook».

Σε μια μελέτη του 2010, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι περίπου το 1,2% των ατόμων ηλικίας 16 έως 51, που πέρασε ένα υπερβολικά μεγάλο χρονικό διάστημα σε site κοινωνικής δικτύωσης είχαν υψηλότερο ποσοστό να εμφανίσουν μέτρια έως σοβαρή κατάθλιψη. 

Ωστόσο, οι ερευνητές σημείωσαν ότι δεν είναι σαφές εάν η υπερβολική χρήση διαδικτύου οδηγεί σε κατάθλιψη ή αν οι καταθλιπτικοί άνθρωποι είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιούν το διαδίκτυο.

Κάπνισμα
Το κάπνισμα έχει μία σχέση «θύτη-θύματος» με την κατάθλιψη. Δηλαδή, ενώ μπορεί ένας καπνιστής να είναι επιρρεπής στην κατάθλιψη, εξίσου μπορεί η κατάθλιψη να οδηγήσει στο κάπνισμα.

Ωστόσο, η νικοτίνη είναι γνωστό ότι επηρεάζει τη δραστηριότητα των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο, οδηγώντας σε υψηλότερα επίπεδα ντοπαμίνης και σεροτονίνης, που είναι, επίσης ο μηχανισμός της δράσης για αντικαταθλιπτικά φάρμακα.

Αυτό μπορεί να εξηγήσει την εθιστική φύση του, καθώς και τις εναλλαγές της διάθεσης που προκύπτουν όταν κάποιος σταματά το κάπνισμα, ενώ με την ίδια λογική ερμηνεύει και γιατί η κατάθλιψη συνδέεται με τη διακοπή του καπνίσματος. Με απλά λόγια, κόβοντας το τσιγάρο θα μπορούσε κάποιος να βοηθήσει στην εξισορρόπηση των χημικών ουσιών του εγκεφάλου του.

Νόσος του θυρεοειδούς
Όταν ο θυρεοειδής αδένας δεν παράγει αρκετή ορμόνη, η κατάσταση αυτή ονομάζεται υποθυρεοειδισμός και η κατάθλιψη είναι ένα από τα συμπτώματά της. Αυτή η ορμόνη είναι πολυλειτουργική και ένα από τα κύρια καθήκοντά της είναι να δρα ως νευροδιαβιβαστής και να ρυθμίζει τα επίπεδα της σεροτονίνης.

Εάν αντιμετωπίζετε νέα συμπτώματα κατάθλιψης, ειδικά σε συνδυασμό με ευερεθιστότητα, δυσκοιλιότητα και κόπωση, καλό θα ήταν να ελέγξετε τα επίπεδα του θυρεοειδούς σας. Ο υποθυρεοειδισμός είναι θεραπεύσιμος με φαρμακευτική αγωγή.

Κακές συνήθειες ύπνου
Δεν προκαλεί έκπληξη ότι η στέρηση ύπνου μπορεί να οδηγήσει σε ευερεθιστότητα, αλλά θα μπορούσε επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο κατάθλιψης. 

Μια μελέτη του 2007 διαπίστωσε, ότι όταν υγιείς συμμετέχοντες είχαν στερηθεί τον ύπνο, είχαν μεγαλύτερη δραστηριότητα του εγκεφάλου όταν τους έδειχναν ενοχλητικές εικόνες από τους ξεκούραστους ομολόγους τους. Μάλιστα η δραστηριότητα του εγκεφάλου τους ήταν παρόμοια με την αντίδραση καταθλιπτικών ασθενών, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Η έλλειψη ύπνου εμποδίζει την ανασύσταση των κυττάρων του εγκεφάλου, άρα ο εγκέφαλος σταματά να λειτουργεί καλά και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη.

Τέλος μιας τηλεοπτικής εκπομπής
Όταν κάτι σημαντικό φτάνει στο τέλος του, όπως μια τηλεοπτική εκπομπή, ταινία ή μια μεγάλη ανακαίνιση στο σπίτι, μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη σε μερικούς ανθρώπους.

Το 2009, ορισμένοι οπαδοί της ταινίας «Avatar» δήλωσαν ότι αισθάνονται κατάθλιψη, ακόμα και τάσεις αυτοκτονίας επειδή ο φανταστικός κόσμος της ταινίας δεν ήταν πραγματικός. Παρόμοιες αντιδράσεις υπήρξαν και στην τελευταία ταινία του Χάρι Πότερ. 

Αρκετοί άνθρωποι, σύμφωνα με τους ειδικούς, απορροφώνται τόσο έντονα σε μια κινηματογραφική αφήγηση ξεχνώντας την πραγματική ζωή και τα προβλήματα τους. (Μη χειρότερα!!)

Η περιοχή που μένετε
Έρευνες διαπίστωσαν, ότι οι άνθρωποι που ζουν σε αστικές περιοχές έχουν 39% υψηλότερο κίνδυνο διαταραχών της διάθεσής τους, από εκείνους που κατοικούν στις αγροτικές περιοχές. 

Μια μελέτη του 2011 στο περιοδικό «Nature» προσφέρει μια εξήγηση για την τάση αυτή : Οι κάτοικοι των πόλεων έχουν περισσότερη δραστηριότητα στο τμήμα του εγκεφάλου που ρυθμίζει το στρες και τα υψηλότερα επίπεδα στρες μπορεί να οδηγήσουν σε ψυχωτικές διαταραχές.

Βέβαια, τα ποσοστά κατάθλιψης διαφέρουν ανάλογα με τη χώρα και την περιοχή που ζει κάποιος. Για παράδειγμα, οι πλουσιότερες χώρες παρουσιάζουν υψηλότερα ποσοστά σε σχέση με εκείνες που έχουν χαμηλότερα εισοδήματα, ενώ σημαντικό στοιχείο της έρευνας είναι ότι ακόμη και το υψόμετρο μπορεί να διαδραματίσει έναν ρόλο στην κατάθλιψη, με τον κίνδυνο αυτοκτονίας να αυξάνεται όσο αυξάνεται το υψόμετρο.

Πάρα πολλές επιλογές
Ο τεράστιος αριθμός των διαθέσιμων επιλογών π.χ στα σούπερ μάρκετ μπορεί να είναι συντριπτικός. Όσο καλό και αν φαντάζει αυτό σε μερικούς, οι ειδικοί επιμένουν ότι για ορισμένους ανθρώπους η ανταπόκριση στην υπερφόρτωση επιλογής, συνδέεται με τη τελειομανία και την κατάθλιψη.

Η έλλειψη των ψαριών στη διατροφή
Η χαμηλή πρόσληψη των ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, που υπάρχουν σε αφθονία στο σολομό και τα φυτικά έλαια, μπορεί να σχετίζεται με τον αυξημένο κίνδυνο κατάθλιψης. 

Μία φινλανδική μελέτη του 2004, διαπίστωσε τη συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης λιγότερων ψαριών και της κατάθλιψης, στην περίπτωση των γυναικών, όχι όμως και των ανδρών. Αυτά τα λιπαρά οξέα ρυθμίζουν νευροδιαβιβαστές όπως η σεροτονίνη, η οποία θα μπορούσε να εξηγήσει τη σύνδεση.

Κακή σχέση με τα αδέρφια
Αν και οι κακές σχέσεις με οποιονδήποτε θα μπορούσαν να προκαλέσουν κατάθλιψη, μια μελέτη του 2007 στο «American Journal of Psychiatry» διαπίστωσε, ότι οι άνδρες που δεν είχαν καλές σχέσεις με τα αδέλφια τους πριν την ηλικία των 20, είχαν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν κατάθλιψη αργότερα στη ζωή τους.

Αν και δεν είναι σαφές τι είναι το τόσο σημαντικό στις αδελφικές σχέσεις, οι ερευνητές παρατήρησαν, ότι πάρα πολλές αντιπαραθέσεις συνδέονται με μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης πριν από την ηλικία των 50 ετών...

και τέλος, μην την αφήνετε να σας καταβάλει… χρησιμοποιήστε την : Κατάθλιψη: Ασθένεια ή… Ευλογία;




Πάρτε ρίσκα : Όταν κλείνει μια πόρτα, ανοίγει ένα παράθυρο....!!!!

Η φύση αλλάζει 4 φορές το χρόνο και αυτό είναι το απλούστερο παράδειγμα για να αντιληφθεί κανείς πως η αλλαγή είναι η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων και η μονιμότητα και σταθερότητα που όλοι λανθασμένα αποζητούμε είναι απλά μια ουτοπία.

Η αλλαγή, λοιπόν, είναι η φυσική πορεία της ζωής και όσο πιο σύντομα αγκαλιάσουμε την όποια μετάβαση πραγμάτων τόσο το καλύτερο.

Είναι, ωστόσο, λογικό να είμαστε επιφυλακτικοί και διστακτικοί στο καινούριο, αλλά πιο λογικό και σαφώς αποτελεσματικότερο είναι να είμαστε ευπροσάρμοστοι και δεκτικοί στα πλάνα που επιφυλάσσει για εμάς η ζωή.

Γιατί λοιπόν είναι τόσο σημαντικό να μάθουμε να αποδεχόμαστε και να προσαρμοζόμαστε στις αλλαγές που φέρνει η ζωή στο δρόμο μας και γιατί η αντίσταση σε αυτές δεν έχει να μας προσφέρει απολύτως τίποτα;

1. Η αλλαγή είναι απαραίτητη
Η στασιμότητα δεν είναι κανενός επιθυμητή κατάσταση και για να μην περάσετε τη ζωή σας χωρίς πρόοδο και εξέλιξη, η αλλαγή θα πρέπει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της φιλοσοφίας σας. Η αλλαγή ακόμα κι αν δεν έχει τα επιθυμητά ή τα προσχεδιασμένα αποτελέσματα, στο τέλος της ημέρας κάνει πάντα καλό και πάντα για κάποιο λόγο γίνεται.

2. Εξωγενείς παράγοντες
Τις περισσότερες φορές στη ζωή, οι αλλαγές συμβαίνουν εξαιτίας εξωτερικών παραγόντων και η προσωπική επιρροή του καθενός πάνω στις εξελίξεις είναι περιορισμένη. Σε αυτές τις περιπτώσεις η προσαρμοστικότητα και ο τρόπος που θα διαχειριστούμε τις αλλαγές είναι αυτό που θα μας κάνει να διαφέρουμε από τους άλλους.

Οι αλλαγές, όπως αναφέραμε - και όπως ισχύει - είναι μέσα στο πρόγραμμα και αυτό που θα κάνει τη ζωή μας πιο δύσκολη ή πιο εύκολη θα είναι ο τρόπος που θα τις επεξεργαστούμε και εντάξουμε στο δικό μας τρόπο σκέψης.

3. Θετικό πρόσημο
Αν και η πρώτη αντίδραση στο διαφορετικό είναι συνήθως αρνητική, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι σε όλα υπάρχει η θετική διάσταση ακόμα κι αν δεν είναι ορατή αρχικά.

Η κάθε αλλαγή γίνεται για ένα σκοπό, ακόμα κι αν αδυνατούμε να εντοπίσουμε τη θετική πλευρά, να μην έχετε καμία αμφιβολία, ότι αργά ή γρήγορα θα φανεί.

4. Νέες ευκαιρίες
«Όταν κλείνει μια πόρτα, ανοίγει ένα παράθυρο» λέει ο λαός και επειδή ο λαός είναι σοφός, κάτι παραπάνω θα ξέρει για τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται, όταν τα αρχικά πλάνα καταρρέουν. Αρχίστε να αντιλαμβάνεστε τις απορρίψεις σαν μια ανακατεύθυνση στην πορεία της ζωής σας και όχι σαν τοίχο. Η αλλαγή γίνεται πάντα για το καλό σας, αρκεί να ανοίξετε τα μάτια σας και να το δείτε.

5. Περισσότερες ευκαιρίες για ευτυχία
Τη στιγμή που θα μάθετε να αποδέχεστε τις αλλαγές στη ζωή σας θα σας φύγει ένα μεγάλο βάρος, αλλά και το στρες που σας κατακλύζει, όταν συμβαίνει κάτι εκτός πλάνου και θα νιώσετε αυτομάτως ένα πλατύ χαμόγελο να σχηματίζεται στα χείλη σας.

Μη χαλάτε ενέργεια στο να σταματήσετε τις αλλαγές να συμβούν, αλλά επενδύστε όλες σας τις δυνάμεις στο να τις αγκαλιάσετε και εντάξετε στη ζωή σας με τον καλύτερο και αποδοτικότερο τρόπο.

6. Περιπέτεια
Η ευελιξία απέναντι στις αλλαγές, θα σας κάνει πιο περιπετειώδεις και με μεγαλύτερη διάθεση να δουλέψετε πάνω στην αλλαγή και να την κάνετε να έρθει εκείνη στα μέτρα σας και όχι εσείς στα δικά της. Δοκιμάστε τα όριά σας και διαπιστώστε ότι έχετε πολύ περισσότερες δυνάμεις και αντοχές από όσες αρχικά νομίζατε για τον εαυτό σας.

7. Θα εξελιχθείτε σαν άτομο
Δώστε την ευκαιρία στον εαυτό σας να μετανιώσει για ό,τι έκανε και όχι για όσα δεν είχε το θάρρος να τολμήσει, αν και όλοι γνωρίζουμε πως ποτέ δε μετανιώνουμε για όσα τελικά δοκιμάσαμε στη ζωή μας. 

Το ρίσκο πάντα αξίζει την προσπάθεια και τα όσα θα μάθουμε στην πορεία και το πόσο θα εξελιχθούμε σαν προσωπικότητες είναι από μόνα τους ο βασικότερος λόγος για να τολμήσουμε το διαφορετικό.




Ποιες σωματικές ασθένειες προκαλεί το άγχος ;

Φανταστείτε να βρίσκεστε σε ένα κτίριο στο οποίο χτυπάει υπερβολικά συχνά συναγερμός, ακόμα και για περιπτώσεις που τελικά δεν χρειαζόταν. Το να ανεβοκατεβαίνετε σκάλες και να εκκενώνετε πολύ συχνά το κτίριο σας κουράζει μακροπρόθεσμα και σωματικά αλλά και ψυχικά, καθώς διακόπτει τη ροή της ζωής σας και σας γεμίζει αναστάτωση. Κάτι παρεμφερές συμβαίνει και με το άγχος : μας προετοιμάζει υπερβολικά συχνά για τον υποτιθέμενο κίνδυνο, που τελικά εξαντλούμαστε.

Ενώ λοιπόν το άγχος είναι ένα χρήσιμος προστατευτικός μηχανισμός, μπορεί

α) να κινητοποιείται συχνότερα από το φυσιολογικό, επειδή ζούμε σε γρήγορους ρυθμούς και εκτεθειμένοι σε στρεσογόνο περιβάλλον ή

β) να ζούμε σε φυσιολογικό περιβάλλον αλλά από μόνοι μας κάθε τόσο να νομίζουμε ότι απειλούμαστε.

Αυτή η υπερβολική κινητοποίηση του άγχους οδηγεί στο χρόνιο άγχος, το οποίο έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία μας. 

– Συγκεκριμένα, η κοφτή αναπνοή οδηγεί σε ανεπαρκή οξυγόνωση ή σε υπεροξυγόνωση του εγκεφάλου, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να συγκεντρωθούμε ή και να νιώθουμε ληθαργικοί.

– Και το κυκλοφορικό σύστημα πλήττεται από το άγχος. Έχετε μάλλον ακούσει ότι η στεναχώρια κάνει κακό στη καρδιά. Το άγχος αποτελεί έναν από τους κυριότερους παράγοντες για την εμφάνιση της στεφανιαίας νόσου, καρδιακών και εγκεφαλικών επεισοδίων. 

Πριν συμβούν βέβαια σοβαρές παθήσεις, έχουν προηγηθεί προειδοποιητικά σημάδια: πόνοι, ταχυκαρδίες, ζαλάδες, αίσθηση παλμού, απορρύθμιση και υψηλές τιμές της αρτηριακής μας πίεσης. 

– Ποιες είναι οι επιπτώσεις του άγχους στο μυοσκελετικό μας σύστημα; Από τη διαρκή ένταση, οι μύες του σώματος μας κουράζονται και πιάνονται πολύ, καθώς συσσωρεύουν ενέργεια που τελικά δεν δαπανάται πουθενά. 

Πόνοι στον αυχένα είναι ιδιαίτερα συνηθισμένοι (πολλοί λένε ότι το άγχος συσσωρεύεται στη περιοχή του αυχένα και στο πάνω μέρος της πλάτης), ενώ οι μυοσκελετικοί πόνοι οξύνονται. Πολλές φορές μάλιστα οι «πιασμένοι» μύες προκαλούν και πονοκεφάλους.

– Μακροπρόθεσμα το άγχος επηρεάζει και την ποιότητα του ύπνου μας. Όταν είμαστε αγχωμένοι, κάνουμε το χειρότερο ύπνο. Κατά τη διάρκεια του ύπνου δρα η λεγόμενη αυξητική ορμόνη, που έχει ως δουλειά της να επουλώσει τις πληγες και τα τραύματά μας και να βοηθήσει στην αναπλήρωση των κυττάρων μας και στο μεγάλωμα νυχιών, τριχών κτλ. 

Αν κοιμόμαστε λίγο ή άσχημα, ο μυικός ιστός και άλλα σημεία του σώματος δεν επουλώνονται επαρκώς, με αποτέλεσμα άσχημη όψη, χρόνιους πόνους και διάφορα προβλήματα υγείας. 

Ο οργανισμός μας συνηθίζει στην υψηλή ένταση και δυσκολεύεται να χαλαρώσει αρκετά, ώστε να αποκοιμηθεί και να απολαύσει έναν ποιοτικό ύπνο. Στη πράξη μάλιστα χρόνιου άγχους οφείλονται οι περισσότερες από τις διαταραχές του ύπνου, όπως οι εξής : 

§ Αϋπνία

§ Εφιάλτες 

§ Τρίξιμο των δοντιών (βρυγμός ή βρουξισμός) 

§ Νυχτερινός τρόμος (το να ξυπνάμε απότομα τρομαγμένοι, χωρίς όμως να θυμόμαστε κάποιοι κακό όνειρο) 

§ Υπνοβασία 

Πώς θα καταλάβω αν πάσχω από κάποια διαταραχή του ύπνου;

Aπαντήστε στις παρακάτω ερωτήσεις :

§ Nιώθετε ευέξαπτοι κατά τη διάρκεια της ημέρας;

§ Έχετε υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας;

§ Δυσκολεύεστε να μείνετε ξύπνιοι όταν στέκεστε ακίνητοι, όταν βλέπετε τηλεόραση, όταν παρακολουθείτε μια ομιλία ή όταν διαβάζετε;

§ Nυστάζετε ή κουράζεστε εύκολα όταν οδηγείτε;

§ Εχετε δυσκολία να συγκεντρωθείτε;

§ Σας λένε συχνά ότι φαίνεστε κουρασμένοι;

§ Αντιδράτε αργά;

§ Δυσκολεύεστε να ελέγξετε τα συναισθήματά σας;

§ Εχετε ανάγκη να κοιμάστε το μεσημέρι κάθε μέρα;

§ Kαταναλώνετε (ή νιώθετε να χρειάζεστε) αρκετή καφεϊνη;

§ Eχετε συχνά εφιάλτες;

§ Τρίζετε τα δόντια σας στον ύπνο σας;

§ Δυσκολεύεστε να αποκοιμηθείτε, ακόμα και αν είστε κουρασμένοι;

§ Ξυπνάτε τη νύχτα τρομαγμένοι;

§ Nιώθετε ότι έχετε καιρό να ξυπνήσετε ξεκούραστοι και χορτάτοι από ύπνο;

§ Σας λένε ότι κάνετε ανησυχο ύπνο;

Aν απαντήσατε θετικά σε αρκετές από τις παραπάνω ερωτήσεις, θα ήταν καλή ιδέα να επισκεφτείτε ένα ειδικό. 

“Τροφή”: Πριν φτάσετε στον ειδικό, σας έχω μία πολύ καλή πρόταση, που πραγματικά λειτουργεί και λειτουργεί καλά! (Το λέω εκ πείρας.

Μπορείτε, λοιπόν, να αποκτήσετε ηρεμία, χαλάρωση, καλή διάθεση, χωρίς εθιστικές ή άλλες παρενέργειες, ούτε και άσχημες μυρωδιές, με το απλό συμπλήρωμα που σας προτείνω.

Και μην σας πάει ο νους στα χημικά αγχολυτικά που κοιμίζουν και δεν επιτρέπονται όταν κάποιος οδηγεί, κ.α.

Η βαλεριάνα, απλώς ηρεμεί τον άνθρωπο, τον εγκέφαλο και το νευρικό του σύστημα, ώστε να μπορεί να χαλαρώσει και έτσι να κοιμηθεί ήρεμα ή να ασχοληθεί με όχι χρειάζεται χωρίς περισπασμούς, νευρά, άγχος και υστερίες. Τέλος, βοηθάει σε σωρεία ακόμη προβλημάτων υγείας, όπως : Αρθρίτιδα, Κολίτιδα, Πονοκέφαλο, Σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, Εμμηνόπαυση, υπερένταση, εκπληκτική για τους πόνους της περιόδου, κ.α. 

Όσοι ενδιαφέρεστε αφήστε μας μήνυμα στο μέιλ life@proionta-tis-fisis.com




Πηγή: boro.gr

Το υποσυνείδητο μπορεί να κάνει τα πάντα : Πως να το χρησιμοποιήσετε....!!!!!

Το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να ξέρετε για το υποσυνείδητο είναι ότι πάντοτε είναι «ενεργό».

Αυτό σημαίνει ότι βρίσκεται σε εγρήγορση μέρα νύχτα, ανεξαρτήτως από το τι κάνετε. Το υποσυνείδητο ελέγχει το σώμα σας. Δεν μπορείτε να ακούσετε αυτή τη σιωπηλή εσωτερική διαδικασία με συνειδητή προσπάθεια. Πρέπει να ξεκινήσετε να ασχολείστε με το υποσυνείδητό σας.

Είναι ζωτικής σημασίας να το διατηρείτε σε κατάσταση προσδοκίας μόνο θετικών γεγονότων και να υιοθετήσετε έναν τρόπο σκέψης που να βασίζεται αποκλειστικά στην πίστη, τη δικαιοσύνη και την αγάπη. Η πίστη και η εμπιστοσύνη αποτελούν το θεμέλιο του υποσυνείδητου.

Ένας Ιερέας, ο οποίος έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα, έγραψε σχετικά με τις μεθόδους που χρησιμοποίησε για να μεταφέρει σκέψεις εξαιρετικής υγείας στο υποσυνείδητό του. Ο ίδιος αναφέρει τα εξής : «Δύο ή τρεις φορές την ημέρα χαλάρωνα σωματικά και ψυχολογικά και επαναλάμβανα ξανά και ξανά ότι τα πόδια μου είναι εντελώς χαλαρά. Οι μύες του στομαχιού μου είναι χαλαρωμένοι. Η καρδιά μου χτυπάει ήσυχα, η αναπνοή μου είναι ήρεμη και χαλαρή.

Το κεφάλι μου είναι εντελώς χαλαρό, ολόκληρο το σώμα μου είναι εντελώς χαλαρό και ήρεμο. Μετά από περίπου 5 λεπτά, όταν βρισκόμουν σε κατάσταση υπνηλίας, επαναλάμβανα τη φράση ότι η τελειότητα του σχεδίου του Θεού βρίσκει την έκφρασή της σε μένα. 

Το υποσυνείδητό μου γέμιζε με τη σκέψη ότι έχω τέλεια υγεία. Ο εαυτός μου παρουσιάζεται πεντακάθαρος ενώπιον του Θεού». Αυτός ο ιερέας τελικά κατάφερε να θεραπεύσει τον εαυτό του.

Παρακάτω αναφέρονται κάποιες συμβουλές που θα σας βοηθήσουν να χρησιμοποιήσετε τη δύναμη του υποσυνειδήτου σας προς όφελός σας:

1. Το υποσυνείδητό σας ελέγχει όχι μόνο όλες τις διαδικασίες του σώματος, αλλά έχει και τις απαντήσεις σε διάφορα ερωτήματα και μπορεί να λύσει πολλά προβλήματα.

2. Πριν πάτε για ύπνο, απευθύνετε στο υποσυνείδητό σας οποιοδήποτε συγκεκριμένο ερώτημα και σύντομα θα δείτε τη θαυματουργή δύναμή του να ενεργοποιείται.

3. Οτιδήποτε καταγράφεται στο υποσυνείδητό σας θα σας επηρεάσει με τη μορφή συναισθημάτων, καταστάσεων και γεγονότων. Επομένως, θα πρέπει να προσέχετε τι είδους σκέψεις και ιδέες κυριαρχούν στο μυαλό σας.

4. Όλες οι εμπειρίες προκύπτουν από ανεκπλήρωτες επιθυμίες. Αν παραμένετε «κολλημένοι» σε διάφορα θέματα και προβλήματα, παρόμοια θα είναι και η αντίδραση του υποσυνειδήτου σας.

5. Όταν έχετε ένα συγκεκριμένο στόχο ή όνειρο, επαναλάβετε συνειδητά την εξής φράση : «Πιστεύω ότι η δύναμη του υποσυνειδήτου που μου έδωσε αυτήν την επιθυμία θα την κάνει πραγματικότητα».

6. Το στρες, το άγχος και ο φόβος μπορεί να διαταράξουν τον φυσικό ρυθμό της αναπνοής, του καρδιακού ρυθμού και τη λειτουργία οποιουδήποτε άλλου οργάνου του σώματος. Καλλιεργήστε στο υποσυνείδητό σας σκέψεις για την υγεία, την ειρήνη και την αρμονία και όλες οι λειτουργίες του σώματος θα επιστρέψουν στη φυσιολογική τους κατάσταση.

7. Γεμίστε το υποσυνείδητό σας με προσδοκίες για θετικές εμπειρίες και συναισθήματα και οι σκέψεις σας θα γίνουν πραγματικότητα.

8. Φανταστείτε ότι τα προβλήματά σας θα έχουν θετικά αποτελέσματα και νιώστε ενθουσιασμό για ό,τι συμβαίνει. Όλες οι σκέψεις και τα συναισθήματά σας γίνονται αποδεκτά από το υποσυνείδητό σας και στη συνέχεια τίθενται σε εφαρμογή και στη ζωή σας.




Άρθρο της Anna Le Mind
Μετάφραση/Επιμέλεια: Σωτηρία Κακαγιά 

Η πραγματική ευτυχία έρχεται όταν ηρεμεί το αναλυτικό μυαλό σου....!!!!!!

Η ευτυχία δεν έρχεται από τις θετικές σκέψεις, έρχεται όταν ηρεμεί ο αναλυτικός νους. Παρόλο που η θετική σκέψη προφανώς είναι προτιμότερη από την αρνητική, από μόνη της δεν είναι αρκετή για να σε απαγκιστρώσει για πολύ από μια καταθλιπτική κατάσταση. Οι “οπαδοί” της θετικής σκέψης είναι στο έλεος των ίδιων τους των σκέψεων, όπως και αυτοί που κάνουν αρνητικές σκέψεις.

Οι θετικές σκέψεις εξακολουθούν να είναι απλώς σκέψεις. Σύμφωνοι, είναι καλύτερες από τις άλλες, αλλά δεν παύουν να είναι απλώς σκέψεις. Αν πιστεύεις ότι πρέπει να σκέφτεσαι συνέχεια θετικά, τι θα συμβεί όταν μια αρνητική σκέψη θα εισβάλει στο μυαλό σου;

Δεν χρειάζεται πια να νιώθεις ότι πρέπει να αναγκάσεις τον εαυτό σου να σκέφτεται θετικά. Αν έχεις περάσει από φάσεις κατάθλιψης, έχεις ακούσει εκατοντάδες καλοπροαίρετες συμβουλές από κάθε είδους ανθρώπους που σου λένε “σκέψου πιο θετικά”. 

Αυτό που δυστυχώς δεν κατανοούν οι περισσότεροι άνθρωποι που δεν έχουν νιώσει ποτέ κατάθλιψη, είναι ότι όταν περνάς μια τέτοια κατάσταση είναι τόσο εύκολο να σκεφτείς θετικά όσο και το να μπεις σε ένα διαστημόπλοιο και να πας στο φεγγάρι!

Ο θετικός τρόπος σκέψης θα έρθει φυσικά, χωρίς προσπάθεια, όταν θα απελευθερώνεσαι από την κατάθλιψη. Ένας πιο θετικός τρόπος σκέψης είναι το φυσικό επακόλουθο της γνώσης ότι οι σκέψεις σου δεν μπορούν να σε βλάψουν.

Το ζητούμενο είναι να αποκτήσεις ένα διαφορετικό είδος σχέσης με τη σκέψη σου, ένα είδος σχέσης που θα σου επιτρέπει να κάνεις όποιες σκέψεις θέλεις, χωρίς να τις παίρνεις πολύ στα σοβαρά. 

Μπορείς να φτάσεις σε ένα σημείο στη ζωή σου που θα μπορείς να κάνεις μια αρνητική σκέψη (ή μια σειρά αρνητικών σκέψεων) και να λες : “Α, καλώς την!” Δεν θα είναι πια “πρωτοσέλιδο” στο μυαλό σου! Καθώς συμβαίνει αυτό, θα είσαι σε θέση να αντιστέκεσαι στην παρόρμηση να ακολουθείς τον ειρμό κάθε αρνητικής σκέψης που σου περνάει από το μυαλό.

Αν μπορούσες να τρυπώσεις στο μυαλό ενός αληθινά ευτυχισμένου ανθρώπου, θα παρατηρούσες ότι δεν κάνει απαραίτητα θετικές σκέψεις. Στην πραγματικότητα δεν κάνει πολλές σκέψεις, εκτός από αυτές που έχουν σχέση με τις δραστηριότητές του. 

Οι πραγματικά ευτυχισμένοι άνθρωποι κατανοούν, είτε ενστικτωδώς είτε επειδή το έχουν διδαχτεί, ότι η ουσία της ζωής είναι να την απολαμβάνουν παρά να αναλώνονται σε σκέψεις για το νόημά της. Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι είναι τόσο εμβαπτισμένοι στη διαδικασία της ζωής, τόσο απορροφημένοι στις δραστηριότητες του παρόντος, που σπάνια ασχολούνται με την ανάλυση των πράξεών τους.

Αν συνεχώς αναλύεις ή βαθμολογείς τη ζωή σου, πάντα θα βρίσκεις σφάλματα σε οτιδήποτε κάνεις. Εξάλλου ποιος δεν χρειάζεται βελτίωση; Πολλοί άνθρωποι φτάνουν στο σημείο να περηφανεύονται για την ικανότητά τους να είναι σε επιφυλακή για να “εντοπίζουν λάθη”. 

Αν όμως ακολουθείς σκέψεις όπως : “Η ζωή θα ήταν καλύτερη αν…”, θα βρεθείς και πάλι στο έλεος των σκέψεών σου. Η μία σκέψη θα οδηγεί στην άλλη, η άλλη σε μια επόμενη, κ.ο.κ. Το μόνο θέμα είναι πόση αρνητικότητα μπορείς να αντέξεις. Αργά ή γρήγορα θα σε πάρει η κατηφόρα. Η πραγματική ευτυχία έρχεται όταν ηρεμείς το αναλυτικό μυαλό σου, όταν το αφήνεις να ξεκουραστεί.

“Τροφή” : Μου άρεσε αρκετά για τροφή προς… σκέψη, μιας και πραγματικά υποφέρω από τις, εξαιρετικά κουραστικές, υπερ-αναλύσεις του μυαλού μου, αλλά έχω μία ένσταση που αφορά στις σκέψεις και τις… συνέπειές τους : Η ζωή σου είναι πιστό αντίγραφο των σκέψεων που κάνεις. 

*Από το βιβλίο “Μην το σκέφτεσαι… Ζήσε!”, του Ρίτσαρντ Κάρλσον, Εκδ. Καστανιώτη




Οι θυμωμένοι άνθρωποι προέρχονται από θυμωμένες οικογένειες.....!!!!!!!

Η πιο κοινή αιτία του θυμού είναι το θυμωμένο οικογενειακό περιβάλλον. Τα παιδιά μαθαίνουν να εκνευρίζονται από τους γονείς τους. Μαθαίνουν πότε να εκνευρίζονται, πώς και πόσο. Αυτό λέγεται μίμηση προτύπων.

Οι οικογένειες που τα μέλη τους είναι θυμώδη, ενεργούν συνήθως με πολύ διαφορετικό τρόπο από τις κανονικές οικογένειες. Έχουν τρεις καταστροφικές συνήθειες : 

· Θεωρούν ότι ο θυμός είναι μία φυσιολογική και αναμενόμενη κατάσταση.

· Νομίζουν πως κανείς δεν τους ακούει, παρά μόνο όταν έχουν νεύρα.

· Προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματά τους με νεύρα.

Ο θυμός αποτελεί ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά. Αλλά σε ορισμένες οικογένειες ο θυμός λειτουργεί σαν χαλασμένο φανάρι σε αφύλαχτη σιδηροδρομική διάβαση. Αναβοσβήνει και σφυρίζει συνεχώς, ακόμα κι όταν δεν περνάει τρένο. Τα άτομα που ανήκουν στις οικογένειες αυτές εκνευρίζονται όλη την ώρα. Μπορεί να έχουν έναν πολύ καλό λόγο που εκνευρίστηκαν. Κι αν δεν έχουν, φροντίζουν κάθε φορά να τον επινοούν.

Σ΄αυτές τις οικογένειες είναι αναμενόμενο κάθε μέλος της να είναι θυμώδες. Όλοι είναι εκνευρισμένοι με όλους και γίνεται τουλάχιστον ένας καβγάς τη μέρα.

Το χειρότερο όμως είναι ότι όλος αυτός ο καβγάς τους φαίνεται απολύτως φυσιολογικός. Καθημερινός τρόπος ζωής. Σκέψου αυτά τα παιδιά. Πού θα τα οδηγήσει όλος αυτός ο θυμός; Τι θα μάθουν; Μα φυσικά να είναι θυμωμένα όλη την ώρα, όταν θα μεγαλώσουν.

Κάποιοι ενήλικες με ρώτησαν γιατί οι άλλοι τους θεωρούν ευέξαπτους. Ιδού η απάντηση… Επειδή φωνάζουν πολύ. Νομίζουν ότι ο μόνος τρόπος να μιλάς είναι να φωνάζεις. Είναι υπερβολικά επιθετικοί. Το θλιβερό της υπόθεσης είναι ότι πολύ απλά συμπεριφέρονται έτσι όπως έμαθαν στα σπίτια τους.

Ο θυμός χρησιμοποιείται με λάθος τρόπο από τις οικογένειες αυτές. Τα μέλη τους προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματά τους με νεύρα. Αυτό όμως δεν έχει κανένα αποτέλεσμα. Είναι σαν να προσπαθείς να βιδώσεις μία βίδα χρησιμοποιώντας ένα σφυρί. Ο θυμός είναι απλά μία ένδειξη, δεν είναι λύση. 

Ο θυμός σου απλά σε προειδοποιεί ότι υπάρχει πρόβλημα. Το πρόβλημα μπορεί να είναι ενδογενές (ξύπνησες με πονοκέφαλο), αλλά μπορεί να είναι και εξωγενές (τα παιδιά έσπασαν ένα τζάμι την ώρα που έπαιζαν μπάλα). Αν εκνευριστείς όμως, δε θα λυθεί ούτε το ένα ούτε το άλλο πρόβλημα.

Ας τα ξαναπούμε λοιπόν : Οι θυμώδεις άνθρωποι προέρχονται από θυμώδεις οικογένειες.

Μήπως μεγάλωσες μέσα σε μία θυμωμένη οικογένεια; Πόσο συχνά έβλεπες τους γονείς σου να εκνευρίζονται; Πώς διαχειρίζονταν το θυμό τους; Μήπως σου έμαθαν να θυμώνεις πολύ γρήγορα, πολύ έντονα και για πολύ καιρό; Μήπως έχεις δημιουργήσει μία εξίσου θυμώδη οικογένεια; Μήπως περνάς τη συνήθεια της οργής σε μία επόμενη γενιά ανθρώπων;

Απόσπασμα από το βιβλίο «Νίκησε το θυμό και την υπερένταση τώρα!» του Δρ. ΡΟΝ ΠΟΤΕΡ – ΕΦΡΟΝ




Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Ο Νόμος της Έλξης μέσα στον Κόσμο της Σκέψης....!!!!!!

Η Σκέψη είναι μια δύναμη, μια εκδήλωση της ενέργειας, έχοντας μια μαγνητική ικανότητα έλξης.

Σκέψη = Δόνηση

Οι δονήσεις της σκέψης, δεν είναι δυνατό να γίνουν ορατές, δεν μπορούμε να τις γευτούμε, να τις οσφρανθούμε, να τις ακούσουμε ή να τις ψηλαφίσουμε με το συνηθισμένο τρόπο. Η τηλεπάθεια είναι και αυτή ένα ισχυρό κύμα σκέψης, είναι δονήσεις σκέψεων των άλλων.

Το φως κι η θερμότητα εκδηλώνονται από δονήσεις μιας πολύ πιο χαμηλής έντασης απ' αυτές της Σκέψης, αλλά η διαφορά βρίσκεται αποκλειστικά στο ποσοστό της δόνησης.

Σκέψεις = Πράγματα

Αυτά που δεν μπορούμε να δούμε, να ακούσουμε, να ζυγίσουμε ή να μετρήσουμε σε σχέση με τις δονήσεις αυτές δεν αποτελούν και απόδειξη ότι δεν υπάρχουν. 

Υπάρχουν κύματα ήχου που κανένα ανθρώπινο αυτί δεν μπορεί να ακούσει, παρόλο που μερικά απ' αυτά αναμφίβολα καταγράφονται από το αυτί κάποιων εντόμων κι άλλα συλλαμβάνονται από ευαίσθητα όργανα που έχει επινοήσει ο άνθρωπος. 

Ωστόσο, υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα ανάμεσα στους ήχους που καταγράφονται από τα πιο ντελικάτα όργανα και στο όριο που το μυαλό του ανθρώπου, καθώς διαλογίζεται σύμφωνα με αναλογίες, ξέρει ότι είναι η μεθοριακή γραμμή μεταξύ των ηχητικών κυμάτων κι άλλων μορφών δονήσεων.

Η κάθε μορφή δόνησης χρειάζεται ένα δικής της μορφής όργανο για να καταγράφει. Μέχρι τώρα ο ανθρώπινος εγκέφαλος μοιάζει να είναι το μοναδικό όργανο ικανό να καταγράψει κύματα σκέψης, παρόλο που οι αποκρυφιστές λένε ότι σ' αυτό τον Αιώνα οι επιστήμονες θα επινοήσουν μηχανισμούς ικανοποιητικά ευαίσθητους, ώστε να συλλαμβάνουν και να καταγράφουν τέτοιες εντυπώσεις.

Στέλνουμε προς τα έξω σκέψεις μεγαλύτερης ή μικρότερης έντασης, όλη την ώρα, και μαζεύουμε τα αποτελέσματα των σκέψεων αυτών. 

Όχι μόνο τα κύματα της σκέψης μας επηρεάζουν τον εαυτό μας και τους άλλους, αλλά και προσελκύουν δύναμη – φέρνουν κοντά μας τις σκέψεις των άλλων, για πράγματα, περιστάσεις, ανθρώπους, «τύχη», σύμφωνα με το χαρακτήρα της σκέψης που επικρατεί περισσότερο στο μυαλό μας.

Σκέψεις Αγάπης θα μας φέρουν κοντά μας την Αγάπη των άλλων. Περιστάσεις και συμβάντα ανάλογα με τη σκέψη. Ανθρώπους που κάνουν παρόμοιες σκέψεις. Σκέψεις θυμού, μίσους, ζήλιας, κακίας και πονηριάς, θα προσελκύσουν σ' εμάς ένα πλήθος από συγγενικές σκέψεις που εκπέμπονται από το μυαλό των άλλων. 

Περιστάσεις κάτω από τις οποίες θα κληθούμε να εκδηλώσουμε αυτές τις χυδαίες σκέψεις και θα τις δεχτούμε με τη σειρά μας από άλλους ανθρώπους που θα εκδηλώσουν δυσαρμονία, κι έτσι συνέχεια.

Μια ισχυρή σκέψη, ή μια σκέψη που συνεχίζεται για πολύ, θα μας καταστήσουν το κέντρο έλξης για ανάλογα κύματα σκέψεων από άλλους. Το όμοιο προσελκύει όμοια, στον κόσμο της Σκέψης – κι όπως σπείρατε θα θερίσετε.

Ο άντρας ή η γυναίκα που είναι γεμάτοι από Αγάπη, βλέπουν την Αγάπη παντού και προσελκύουν την Αγάπη των άλλων. Ο άνθρωπος που μισεί, μέσα στην καρδιά του μαζεύει όλο το μίσος που μπορεί ν' αντέξει.

Το ζήτημα της Έλξης της Σκέψης είναι πολύ σοβαρό. Όταν σταθείτε να το σκεφτείτε λίγο, θα δείτε ότι ο άνθρωπος στην πραγματικότητα δημιουργεί το δικό του περίγυρο, παρόλο που κατηγορεί τους άλλους σχετικά μ' αυτό.

Έχουμε περάσει από την εποχή της σωματικής βίας και φυσικής δύναμης, στην εποχή της διανοητικής κυριαρχίας, και τώρα εισερχόμαστε σ' ένα νέο και σχεδόν άγνωστο πεδίο, που είναι αυτό της ψυχικής δύναμης.

Είναι σημαντικό να μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη μεγάλη δύναμη (ΣΚΕΨΗ), όπως ακριβώς χρησιμοποιούμε τον ατμό, τον ηλεκτρισμό και τις άλλες μορφές ενέργειας.




William W. Atkinson

Η γενιά του ''Εγώ''....!!!!!!

Όταν ήταν παιδιά τούς έλεγαν ότι είναι οι καλύτεροι. Σήμερα παίρνουν αντικαταθλιπτικά, γιατί αισθάνονται ότι δεν ανταποκρίνονται στην εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους.

Εδώ και μερικές δεκαετίες τα παιδιά του δυτικού κόσμου μεγαλώνουν με κανακέματα και επαίνους και διαρκείς τονωτικές ενέσεις του Εγώ τους σε μια καλών προθέσεων προσπάθεια ενίσχυσης της αυτοεκτίμησής τους. Πού οδήγησε αυτό; Στην εμφάνιση μιας γενιάς που αν και επισήμως ονομάζεται Γενιά Υ (ως διάδοχος της Γενιάς Χ), τώρα διεκδικεί τον καθόλου κολακευτικό τίτλο της «Γενιάς του Εγώ». 

Οι εκπρόσωποί της εμφανίζονται εγωκεντρικοί και νάρκισσοι, έχουν υπερτιμημένη άποψη για τον εαυτό τους και διακατέχονται από υπερβολικά υψηλές και έξω από τις δυνατότητές τους προσδοκίες, με αποτέλεσμα να «λυγίζουν» ευκολότερα κάτω από τις δυσκολίες της πραγματικής ζωής και να ρέπουν περισσότερο προς την κατάθλιψη. 

Το να σπεύσουμε να τους κατηγορήσουμε είναι εύκολο. Είναι όμως πολύ πιο εποικοδομητικό να κάνουμε μια γερή κριτική και να αναθεωρήσουμε τον τρόπο που έχουμε υιοθετήσει ως «καλύτερο» για την ανατροφή των παιδιών μας. Οι ειδικοί έχουν ήδη μπει στη διαδικασία και οι προτάσεις τους είναι πραγματικά ενδιαφέρουσες.

«Τους νέους σήμερα συνεχίζουν να τους παραχαϊδεύουν για πολύ καιρό, ενώ θα έπρεπε πολύ νωρίτερα να έχουν αρχίσει να μαθαίνουν ότι δεν είναι τέλειοι». Αυτό ήταν το συμπέρασμα του HS, ενός μπλόγκερ που σχολίαζε ένα άρθρο των «New York Times» το οποίο οίκτιρε την κατάσταση της σημερινής νεολαίας. 

Το πρόβλημα με τα παιδιά, συνέχιζε, είναι ότι έχουν μια «παραφουσκωμένη» άποψη για τον εαυτό τους επειδή έχουν μεγαλώσει έτσι ώστε να πιστεύουν πως καθετί που κάνουν είναι αξιόλογο και σημαντικό. Δεν επρόκειτο για κάποιον γερογκρινιάρη αλλά για έναν νεαρό που έγραφε για την ίδια του τη γενιά, εκείνους που γεννήθηκαν ανάμεσα στο 1980 και στο 2000 και έχουν ονομαστεί Γενιά Υ ή Γενιά του Εγώ.

Όπως καταλαβαίνει κανείς από το όνομά της, η Γενιά του Εγώ έχει προσελκύσει ήδη τα πυρά. Οι εκπρόσωποί της κατηγορούνται ότι είναι κακομαθημένοι, αλαζονικοί και νάρκισσοι, ότι έχουν μια αδικαιολόγητη αίσθηση πως δικαιωματικά όλα τους ανήκουν. 

Οι καθηγητές παραπονούνται ότι οι σημερινοί φοιτητές απαιτούν μόνιμη προσοχή. Οι εργοδότες δυσκολεύονται να καταπιούν τα υπερδιογκωμένα Εγώ των νεαρών υπαλλήλων τους, ενώ οι ψυχοθεραπευτές λένε ότι βλέπουν μια νέα γενιά ασθενών οι οποίοι έχουν κατάθλιψη επειδή δεν μπορούν να φθάσουν στο ύψος των υπερβολικών προσδοκιών τους. 

Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι το φταίξιμο βρίσκεται στους γονείς, στους δασκάλους και στους άλλους ενηλίκους οι οποίοι υπερέβαλαν στο να μεγεθύνουν την άποψη που έχουν τα παιδιά για τον εαυτό τους από τα πρώτα τους χρόνια.

Οι κατηγορίες αυτές δεν βαρύνουν μόνο τη Γενιά Υ αλλά και μια ολόκληρη φιλοσοφία για την ανατροφή των παιδιών, η οποία ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980 και εξακολουθεί να ισχύει ακόμη. 

Αν είναι βάσιμες, θα πρέπει να αναθεωρήσουμε την άποψη ότι η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης των παιδιών είναι ο καλύτερος τρόπος για να εξασφαλίσουμε το ότι θα εκμεταλλευθούν στο έπακρο τις δυνατότητές τους. Τι λένε λοιπόν τα στοιχεία; Είναι η σημερινή νεολαία πραγματικά πιο εγωιστική από τις παλαιότερες γενιές; 

Αν είναι έτσι, αποτελεί αυτό πρόβλημα; Και αν η σύγχρονη δυτική κουλτούρα της οικοδόμησης αυτοεκτίμησης είναι ένοχη, τι μπορούμε να κάνουμε γι' αυτό;

Παραφουσκωμένο Εγώ
Ένας από τους πλέον ένθερμους επικριτές της σημερινής νεολαίας είναι η Τζιν Τουένγκι, ψυχολόγος στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας και συγγραφέας τού «Generation Me». Για να βρούμε αποδεικτικά στοιχεία υπέρ του υπερδιογκωμένου Εγώ της Γενιάς Υ αρκεί, όπως λέει, να κοιτάξουμε την ετήσια μελέτη των Αμερικανών πρωτοετών φοιτητών που περιλαμβάνει 9 εκατ. φοιτητές κολεγίου. 

Αποκαλύπτει ότι το 52% των συμμετεχόντων του 2009 θεωρούσε πως είχε επίπεδα κοινωνικής αυτοπεποίθησης υψηλότερα από εκείνα του μέσου γενικού πληθυσμού σε σχέση με το 30% των φοιτητών που δήλωνε το ίδιο στη μελέτη του 1966. Οι σημερινοί φοιτητές επίσης αξιολογούν τη νοητική τους αυτοπεποίθηση, τις δεξιότητές τους στο να μιλούν δημόσια καθώς και τις ηγετικές τους ικανότητες περίπου κατά 50% υψηλότερα από ό,τι οι ομόλογοί τους του 1966.

Η υπερβολική σημασία της αυτοεκτίμησης για τη Γενιά Υ σκιαγραφήθηκε σε ένα πείραμα το 2010. 

Μια ομάδα με επικεφαλής τον Μπραντ Μπούσμαν του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο στο Κολόμπους διαπίστωσε ότι οι φοιτητές έδιναν στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησής τους - π.χ., το να πάρουν μεγαλύτερο βαθμό ή να δεχθούν μια φιλοφρόνηση - μεγαλύτερη αξία από ό,τι στις ανταμοιβές που κινητοποιούν την ανθρωπότητα από τις απαρχές της ύπαρξής της, όπως το να φάει κάποιος το αγαπημένο του φαγητό ή το να επιδοθεί σε σεξουαλική δραστηριότητα. 

Οι φοιτητές επίσης αξιολογούσαν αυτή την επιβράβευση υψηλότερα από το να κερδίσουν χρήματα, να πιουν αλκοόλ ή να δουν τον καλύτερό τους φίλο. Διερευνώντας περισσότερο οι επιστήμονες ζήτησαν από τους φοιτητές να αξιολογήσουν το πόσο ήθελαν καθεμιά από αυτές τις ανταμοιβές καθώς και την ευχαρίστηση που λάμβαναν από αυτές. 

Το να θέλει κάποιος κάτι περισσότερο από ό,τι του αρέσει θεωρείται ένδειξη εθισμού. Σε όλες τις περιπτώσεις η ανταμοιβή «τούς άρεσε» περισσότερο από ό,τι «την ήθελαν», αλλά η διαφορά ανάμεσα στα δύο ήταν μικρότερη σε ανταμοιβές που πρόσφεραν ενίσχυση της αυτοπεποίθησης.

Γεγονός ή προκατάληψη;
Η εικόνα δεν είναι ωστόσο τόσο απλή. Ο Μαρκ Λίρι, κοινωνικός ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο Ντιουκ του Ντάραμ της Βόρειας Καρολίνας, προειδοποιεί ότι τα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα δεν είναι τόσο ελιτίστικα όσο ήταν τη δεκαετία του 1960 και άρα το δημογραφικό προφίλ των φοιτητών έχει αλλάξει καθιστώντας τις παλαιότερες και τις σημερινές ομάδες φοιτητών μη απόλυτα συγκρίσιμες. «Δεν γνωρίζουμε αν αυτή είναι μια πραγματική αλλαγή ή αν έχει να κάνει με μια αλλαγή των ανθρώπων που εξετάζονται» λέει.

Πράγματι, η Κάλι Τρεζνιέφσκι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Ντέιβις ανέλυσε μια μελέτη 400.000 μαθητών γυμνασίου που διεξάγεται τα τελευταία 30 χρόνια, από το 1976, και δεν βρήκε στοιχεία για αύξηση του εγωισμού σε αυτή την ελαφρώς νεαρότερη ομάδα. 

«Οι βαθμολογίες στην αυτοεκτίμηση δεν έχουν αλλάξει καθόλου» λέει. Υποπτεύεται ότι ορισμένοι ψυχολόγοι, κυρίως μιας μεγαλύτερης ηλικίας, διακατέχονται από μια πανάρχαια προκατάληψη. «Επικρίνουμε την επόμενη γενιά. Αυτό ακριβώς κάνουμε» τονίζει. Είναι πιθανόν, υποστηρίζει, όλοι και όχι μόνο η Γενιά Υ, να έχουμε σταδιακά γίνει πιο εγωκεντρικοί - καθώς όμως τα στοιχεία είναι περιορισμένα στις άλλες ηλικιακές ομάδες, είναι δύσκολο να εξετάσει αυτή την ιδέα της.

Η «Γενναιόδωρη Γενιά»;
Ακόμη πιο επιφυλακτικός είναι ο Τζέφρι Αρνέτ, ψυχολόγος ο οποίος μελετά την εφηβεία στο Πανεπιστήμιο Κλαρκ της Μασαχουσέτης. Επισημαίνει ότι σήμερα οι νέοι προσφέρουν εθελοντική δουλειά σε φιλανθρωπικά έργα σε μεγαλύτερους αριθμούς από ποτέ και ότι ενδιαφέρονται περισσότερο για τις κοινωνικές ανισότητες από ό,τι ενδιαφέρονταν οι γονείς τους. Φθάνει μάλιστα ως το σημείο να ονομάζει τη Γενιά Υ «Γενναιόδωρη Γενιά».

Παρ' όλα αυτά, οι περισσότεροι ερευνητές αναγνωρίζουν ότι έχει σημειωθεί μια πραγματική αύξηση της αυτοεκτίμησης - τουλάχιστον στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου το φαινόμενο έχει μελετηθεί περισσότερο. Το ερώτημα του αν αυτό αποτελεί πρόβλημα παραμένει ανοιχτό. 

Όταν ο Αμερικανός ψυχολόγος Γουίλιαμ Τζέιμς επινόησε τον όρο «αυτοεκτίμηση» τη δεκαετία του 1890, τον είχε προσδιορίσει ως τον λόγο των επιτυχιών ενός ατόμου προς τις «φιλοδοξίες» ή τους στόχους του. 

Με άλλα λόγια, η αυτοεκτίμηση είναι ένα υποκειμενικό μέτρο της αξίας του καθενός που αυξάνεται καθώς επιτυγχάνει τους στόχους του. Αυτό ταιριάζει με τον ορισμό που δίνει το λεξικό: «Ο σεβασμός ή η ευνοϊκή άποψη κάποιου για τον εαυτό του». Τι το κακό μπορεί να υπάρχει σε αυτό;

Ματαιοδοξία και ναρκισσισμός
Στις ημέρες μας, παρ' όλα αυτά, η αυτοεκτίμηση έχει αποκτήσει ένα δεύτερο νόημα: «Μια αδικαιολόγητα καλή γνώμη κάποιου για τον εαυτό του, ματαιοδοξία». Αυτός είναι ο ορισμός που ταιριάζει καλύτερα στη Γενιά Υ, σύμφωνα με την κυρία Τουένγκι. Και αυτή είναι η πηγή του προβλήματος. 

Κατ' αρχάς, τα παραφουσκωμένα εγώ δημιουργούν σε πολλά νεαρά άτομα μη ρεαλιστικές προσδοκίες και η ανικανότητά τους να τις εκπληρώσουν μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη. Δεν είναι σύμπτωση, λέει, ότι το αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών στην Ατλάντα της Τζόρτζια ανέφερε τον περασμένο Οκτώβριο πως ένας στους εννέα Αμερικανούς άνω των 12 ετών παίρνει αυτή τη στιγμή αντικαταθλιπτικά - αριθμός τετραπλάσιος από το αντίστοιχο ποσοστό στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Η κυρία Τουένγκι βλέπει ένα άλλο δείγμα επικίνδυνα διογκωμένης αυτοεκτίμησης στα αυξανόμενα επίπεδα του ναρκισσισμού. Διαπίστωσε ότι διπλάσιοι φοιτητές είχαν υψηλά επίπεδα ναρκισσισμού το 2006 σε σχέση με τις αρχές της δεκαετίας του 1980. 

Οι νάρκισσοι τείνουν να μην ανέχονται την κριτική και έχουν ροπή προς την εξαπάτηση και την επιθετικότητα. «Αυτοί είναι οι άνθρωποι που έρχονται στο γραφείο σου και κάνουν ολόκληρο καβγά για έναν βαθμό» λέει. 

Επίσης ανησυχούν περισσότερο για την εξωτερική τους εμφάνιση και, όπως τονίζει, οι Αμερικανοί καταφεύγουν στην πλαστική χειρουργική σε μεγαλύτερους αριθμούς από ποτέ. Στο τελευταίο της βιβλίο, «The Narcissism Epidemic», το οποίο έχει γράψει μαζί με τον Γ. Κιθ Κάμπελ (Free Press, 2009), αφηγείται ανέκδοτα για ανθρώπους που προσέλαβαν δήθεν παπαράτσι για να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι είναι διάσημοι ή αγόρασαν τεράστια σπίτια με δάνεια ως απόδειξη του αμερικανικού παραφουσκωμένου εγώ.

Εγώ και στη... μουσική
«Το έχουμε παρακάνει με τον ατομισμό» λέει η κυρία Τουένγκι και αυτό αντανακλάται και στην ποπ κουλτούρα. 

Μαζί με τον ψυχολόγο Νέιθαν Ντε Βαλ και άλλους ερευνητές κατέγραψαν μια αύξηση της χρήσης της λέξης «εγώ» στους στίχους των αμερικανικών ποπ επιτυχιών από το 1980 ως το 2007. Ταυτοχρόνως η συχνότητα λέξεων που σχετίζονται με άλλους ανθρώπους, με την κοινωνική αλληλεπίδραση και τα θετικά συναισθήματα έχει μειωθεί. 

Η κυρία Τουένγκι θεωρεί υπεύθυνους τέσσερις παράγοντες: τις αλλαγές στη συμπεριφορά των γονέων, τη λατρεία της διασημότητας, το Διαδίκτυο και τον εύκολο δανεισμό. «Όλοι αυτοί οι παράγοντες επιτρέπουν στους ανθρώπους να έχουν μια διογκωμένη αίσθηση του εαυτού τους, στην οποία το φαίνεσθαι της επίδοσης είναι πιο σημαντικό από αυτή καθαυτή την επίδοση» λέει.

Άλλοι κατηγορούν το κίνημα της αυτοεκτίμησης που ξεκίνησε στην Καλιφόρνια τη δεκαετία του 1980. Δυστυχώς, λέει ο κ. Λίρι, το κίνημα γεννήθηκε από μια παρανόηση. Μελέτες είχαν δείξει έναν συσχετισμό ανάμεσα στην υψηλή αυτοεκτίμηση και στις θετικές εξελίξεις στη ζωή. 

«Ο κόσμος βιάστηκε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η αυτοεκτίμηση ήταν η αιτία αυτών των άλλων πραγμάτων αλλά δεν είναι» λέει. Ύστερα από τρεις δεκαετίες και πολλά προγράμματα ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης επικρατεί η άποψη ότι ο καλύτερος τρόπος να αναθρέψει κάποιος τα παιδιά του είναι να οικοδομήσει την αυτοεκτίμησή τους μέσα από συνεχείς επαίνους και θετικές αναδράσεις. Τα στοιχεία είναι όμως είναι ασαφή, στην καλύτερη περίπτωση.

Μειωμένη αντοχή στις δυσκολίες
Το 2003 μια ομάδα με επικεφαλής τον Ρόι Μπαουμάιστερ του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Φλόριδας στο Ταλαχάσι διεξήγαγε μια μετα-ανάλυση των προηγούμενων ερευνών. Η εικόνα που αναδείχθηκε ήταν σύνθετη. 

Διαπίστωσαν ότι η υψηλή αυτοεκτίμηση σχετιζόταν γενικά με πιο χαρούμενη διάθεση και ανάληψη πρωτοβουλίας, ενώ η χαμηλή αυτοεκτίμηση συνδεόταν με κατάθλιψη. 

Παρ' όλα αυτά, αντίθετα με το αναμενόμενο, τα άτομα με υψηλή αυτοεκτίμηση καταθλίβονταν περισσότερο σε στιγμές στρες, ενώ εκείνα που είχαν χαμηλή αυτοεκτίμηση έδειχναν μεγαλύτερη αντοχή όταν έρχονταν αντιμέτωπα με τα σκαμπανεβάσματα της ζωής. 

Φάνηκε επίσης ότι η προσπάθεια ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης των μαθητών δεν βελτίωνε τις επιδόσεις τους στα μαθήματα και μπορούσε μερικές φορές να είναι αντιπαραγωγική. Η υψηλή αυτοεκτίμηση φάνηκε να προστατεύει τα κορίτσια από τα νταηλίκια, δεν εμπόδιζε όμως τα παιδιά να καπνίσουν, να πιουν, να πάρουν ναρκωτικά ή να κάνουν σεξ - αντιθέτως, τα ωθούσε στο να δοκιμάσουν αυτά τα πράγματα. 

Οι καλές επιδόσεις στην εργασία σχετίζονταν μερικές φορές με την υψηλή αυτοεκτίμηση, ο συσχετισμός όμως ήταν ευμετάβλητος και η σχέση της αιτιότητας ασαφής. Η αυτοεκτίμηση δεν μπορούσε να προβλέψει ούτε την ποιότητα ούτε τη διάρκεια των σχέσεων. 

Η γενική εικόνα ήταν τόσο συγκεχυμένη ώστε ο κ. Μπαουμάιστερ και η ομάδα του θεώρησαν ότι δεν μπορούν να εγκρίνουν προγράμματα για την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης.

Σήμερα οι ψυχολόγοι συμφωνούν στο ότι η υψηλή αυτοεκτίμηση αποτελεί συχνότερα τη συνέπεια θετικών γεγονότων στη ζωή παρά την αιτία τους - ένα μήνυμα το οποίο ακόμη δεν έχει περάσει σε γονείς και δασκάλους. 

Ο κ. Λίρι φθάνει ως το σημείο να διαβεβαιώνει ότι η αυτοεκτίμηση που ενισχύεται με τεχνητό τρόπο, χωρίς αναφορά σε επιτεύγματα, δεν έχει καμία εγγενή αξία. 

Εν τω μεταξύ ο εκπαιδευτικός ψυχολόγος Χέρμπερτ Μαρς του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης υποστηρίζει ότι θα πρέπει να σκεφτόμαστε την αυτοεκτίμηση ως ένα τμήμα της ευρύτερης έννοιας ενός πράγματος που ονομάζεται αυτοαντίληψη και το οποίο περιλαμβάνει επίσης τις απόψεις που έχει κάποιος για την εθνοτική και μορφωτική του ταυτότητα, καθώς και για το φύλο του. 

Πιστεύει ότι η καλή αυτοαντίληψη και η υψηλή εκπαιδευτική απόδοση αποτελούν την αιτία και το αποτέλεσμα η μια της άλλης. «Αυτό είναι που κάνει τόσο δύσκολη τη δουλειά των δασκάλων» λέει. «Δεν πρέπει μόνο να διδάξουν δεξιότητες, πρέπει επίσης να οικοδομήσουν την πίστη των παιδιών στον εαυτό τους και μετά να συνδέσουν αυτά τα δύο».

Πιο σημαντικός ο αυτοέλεγχος
Ο κ. Μπαουμάιστερ υποστηρίζει ότι, αντί να «χτίζουμε» το εγώ των παιδιών, θα πρέπει να οικοδομήσουμε τον αυτοέλεγχό τους. Στο καινούργιο βιβλίο του «Willpower: Rediscovering Our Greatest Strength» (Allen Lane, 2012) παρουσιάζει στοιχεία υπέρ του ότι η δύναμη της θέλησης και όχι η αυτοεκτίμηση είναι το απαραίτητο συστατικό για μια επιτυχημένη ζωή. 

Υποστηρίζει ότι τα παιδιά θα πρέπει να μάθουν να ελέγχουν τις παρορμήσεις τους και να επιμένουν σε δύσκολα έργα ώστε να μπορέσουν να επιτύχουν τους στόχους τους, κάτι το οποίο θα ενισχύσει με φυσικό τρόπο την αυτοεκτίμησή τους. 

Οι γονείς και οι δάσκαλοι μπορούν να βοηθήσουν στην ανάπτυξη της αυτοπειθαρχίας ενθαρρύνοντας τα παιδιά να αποκτήσουν καλές συνήθειες. Και αντί να τους παρέχουν διαρκή και επομένως ανούσιο έπαινο, θα πρέπει να ενθαρρύνουν τα πραγματικά επιτεύγματα. 

Αν η προσέγγιση του κ. Μπαουμάιστερ φαίνεται υπερβολικά αυστηρή, ο κ. Λίρι είναι πιο πραγματιστής. Το μήνυμα που θα πρέπει να στέλνουν οι γονείς στα παιδιά τους, λέει, είναι ότι τα αγαπούν ακόμη και αν δεν είναι τέλεια και ότι μπορούν να βελτιωθούν. «Δώστε τους ειλικρινή πληροφόρηση» επισημαίνει. «Και πάνω από όλα, μη λέτε στο παιδί σας ότι είναι το καλύτερο παιδί του κόσμου γιατί κανένα δεν είναι». 

Στροφή προς τους άλλους
Η υπερβολική αυτοεκτίμηση μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα, το ίδιο όμως ισχύει και για τη χαμηλή αυτοεκτίμηση. Στην εφηβεία τα παιδιά γίνονται ευάλωτα καθώς ο «συμπαγής» εγωκεντρισμός που έχουν στα πρώτα τους χρόνια αρχίζει γρήγορα να αποκτά ρωγμές. 

Στα κορίτσια η πτώση της αυτοεκτίμησης είναι μεγαλύτερη από ό,τι στα αγόρια, και στα δυο φύλα όμως η αλλαγή είναι μόνιμη. Επίσης σε αυτές τις ηλικίες η αυτοεκτίμηση μπορεί να είναι υψηλή αλλά ταυτόχρονα ασταθής, να καταποντίζεται με την πρώτη κριτική.

Οι γονείς φυσικά θέλουν να προστατεύσουν το παιδί τους σε αυτή την κρίσιμη ηλικία, όμως το να το στολίζουν με αβάσιμους επαίνους δεν είναι η λύση. Μια καλύτερη τακτική είναι να ενθαρρύνουν τα παιδιά να σκέφτονται τους άλλους.

Μια από τις πολλές μελέτες που δείχνουν προς αυτή την κατεύθυνση έγινε από την Τζένιφερ Κρόκερ και την Εϊμι Κανεβέλο του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο στο Κολόμπους, σε περίπου 200 ζεύγη φοιτητών. 

Διαπίστωσαν ότι όσοι προσπάθησαν να ενισχύσουν την αυτοεκτίμησή τους βάζοντας τον ή την συγκάτοικό τους να τους αναγνωρίσει τα καλά σημεία τους απέτυχαν : τόσο η αυτοεκτίμηση των ίδιων όσο και η γνώμη των συγκατοίκων τους για εκείνους μειώθηκαν μέσα στους τρεις μήνες που διήρκεσε το πείραμα. «Εκείνο που πραγματικά λειτούργησε ήταν το να δείχνουν έμπρακτα ότι ενδιαφέρονται πραγματικά για τον συγκάτοικό τους» λέει η κυρία Κρόκερ.

*Σημείωση : Πολλές από τις συμπεριφορές των γονιών απέναντι στα παιδιά τους, θα μπορούσαν να εξηγηθούν και από το εξής φαινόμενο : οι γονείς των παιδιών που γεννήθηκαν μεταξύ 1980 και 2000, έζησαν (σε γενικές γραμμές) με πολλές στερήσεις και ελλείψεις, τόσο υλικές όσο και συναισθηματικές. 

Αυτό τους ώθησε να δώσουν στα παιδιά τους όλες τις ανέσεις που οι ίδιοι δεν είχαν, καθώς και να τους τονώσουν το Εγώ, αφού οι ίδιοι δεν είχαν λάβει καθόλου αυτή τη διαχείριση από τους δικούς τους γονείς. Παρ'όλες τις καλές προθέσεις τους, κάποιες από αυτές τις συμπεριφορές, μπορεί να ευθύνονται για το διογκωμένο Εγώ που ανέπτυξαν τα παιδιά τους. 




Νίκος Μπάτρας
http://www.tovima.gr